Nowy prezes Tauronu

Zmiany Kadrowe

Przez

1 stycznia 2017

Filip Grzegorczyk został prezesem koncernu Tauron Polska. Nowy prezes był wcześniej związany z Kompanią Węglową jako pełnomocnik zarządu ds. rozwoju energetyki. Był też dyrektorem ds. korporacyjnych w spółce Wspólne Przedsiębiorstwo Energetyczne (obecnie Węglokoks Energia). W przeszłości pełnił także funkcję wiceprezesa zarządu i dyrektora pionu zarządzania grupą kapitałową w Tauronie Polskiej Energii. W Ministerstwie Skarbu Państwa sprawował stanowisko radcy ministra. Pracował w Zespole Prawa Gospodarczego Komisji Legislacyjnej Naczelnej Rady Adwokackiej. Teraz poprowadzi w przyszłość drugi w Polsce koncern energetyczny. Jego poprzednik opracował założenia strategii firmy do roku 2025, firma na inwestycje ma do 2020 r. przeznaczyć ok. 18 mld zł. Ma też, choć brzmi to enigmatycznie, „uwolnić ogromny potencjał inwestycyjny, który w latach 2020–2025 pozwoli na dodatkowe inwestycje o wartości ponad 6 mld zł w projekty w obszarze regulowanym lub w nowej energetyce”. Plany? Budowa bloku energetycznego o mocy 910 MW w Elektrowni Jaworzno III. Realia? Po stagnacji i opóźnieniach w budowie bloku gazowo-parowego 400 MW w Stalowej Woli inwestycja ma ruszyć ponownie dzięki porozumieniu z PGNiG. Dodatkowo agencja Fitch podwyższyła perspektywę ratingu Tauronu do „stabilnej” z „negatywnej”. Potwierdziła długoterminowy rating IDR na poziomie BBB. Prawdopodobnie nowy prezes będzie kontynuował dzieło poprzedników, bo trudno liczyć na nowe cuda.

Dwa oblicza bestsellera

Moto

Przez

Michał Garbaczuk

29 grudnia 2016

Podobno od przybytku głowa nie boli, ale jak trafnie wybrać wersję silnikową nowego auta? W naszym teście Toyota Auris z uwielbianym zespołem hybrydowym oraz całkiem nowa, napędzana benzynowym silnikiem 1,2 Turbo

Toyota sukcesywnie odmładza swoje modele, a Auris, szczególnie po ostatnim liftingu, może się podobać. Znane z japońskiej szkoły designu ostre linie i mocno zaznaczone krawędzie nabrały teraz nieco krągłości. Wszystko za sprawą nowych reflektorów i pasa przedniego, który dzięki inaczej poprowadzonej linii atrapy chłodnicy zyskał na szlachetności. Również tył i na nowo zaprojektowane lampy z charakterystycznym „igrekiem” świateł pozycyjnych nie pozwolą pomylić Aurisa z żadnym innym kompaktem.

We wnętrzu panuje porządek, a kierowca szybko znajdzie wygodną pozycję za kierownicą. Przednie fotele są wystarczająco obszerne, ale ich kształt zachęca raczej do spokojniejszej jazdy. Bardzo wysocy kierowcy mogą mieć obiekcje do wysokości siedziska, ale dla mnie i mojego raczej azjatyckiego wzrostu miejsca jest aż nadto. Na desce rozdzielczej producent zastosował dotykowe przyciski, co może się podobać, ale wymaga przyzwyczajenia. Całość jednak wygląda bardzo schludnie i przejrzyście, a to ważne, bo w codziennym obcowaniu z samochodem kokpit nieprędko nam się znudzi. Multimedia małej Toyoty ewoluują wraz z każdym liftingiem i tu na pokładzie mamy do dyspozycji najnowszy system Toyota Touch 2 with Go z fajną i łatwą w obsłudze nawigacją Tom Tom, kamerę cofania oraz Bluetooth. Należy wspomnieć, że nawigacja na bieżąco analizuje sytuację na drodze i podpowiada kierowcy najszybszą trasę omijającą korki. W opcji on-line do dyspozycji mamy nawet Google Street View. Samochody są jednak po to, żeby nimi jeździć. Nastawy obu wersji silnikowych są iście europejskie. Nie ma mowy o bujaniu, przechylaniu się na boki ani jakiejkolwiek niepewności podczas prowadzenia. Zawieszenie jest przyjemnie sprężyste, ale – co ważne – komfortowe nawet na krótkich poprzecznych nierównościach.

Auta te prowadzą się pewnie nawet przy dużych autostradowych prędkościach i pozostają ciche wewnątrz. W wersji hybrydowej nie czuć praktycznie dodatkowej masy pochodzącej od baterii. Japończycy tak sprytnie zaprojektowali ich umiejscowienie, że pojemność bagażnika na tym nie ucierpiała. Który zatem silnik wybrać? 1.2 D4-T legitymuje się mocą 116 KM i momentem obrotowym 185 Nm dostępnym już przy 1,5 tys. obrotów. Pojazd jest żwawy, ładnie przyspiesza, a dźwięk silnika jest przyjemny w całym zakresie obrotów. Moment obrotowy – choć na to nie wyglądało, gdy zapoznawałem się z danymi technicznymi – sprawnie pcha auto do przodu z każdych obrotów i na każdym biegu. Zachowuje przy tym umiar w konsumpcji paliwa, co cieszy szczególnie przy podliczeniu kosztów miesięcznej eksploatacji. Słowa uznania należą się również sześciostopniowej manualnej skrzyni biegów.

Jest precyzyjna, a zmiana biegów to czysta przyjemność. Zespół napędowy w hybrydzie to pokaz możliwości inżynierów Toyoty. W mieście trudno o lepszy wybór. Auto z naładowanymi bateriami sunie bezszelestnie i może tak jechać około 25 km, pod warunkiem że nie jedziemy szybciej niż 45 km/h. Po przekroczeniu tej prędkości silnik spalinowy natychmiast wkracza do akcji. Wskazania zegarów jednak motywują kierowcę do oszczędnej jazdy, a gdy potrzeba prądu, silnik spalinowy służy za generator, który doładowuje baterie. Spalanie w mieście, jakie udało mi się osiągnąć, to 3,4 l na 100 km. Na trasie hybryda zmienia nieco swoje oblicze. Oczywiście przemieszcza się sprawnie, ale skrzynia CVT utrzymuje obroty na stałym poziomie, a to odrobinę psuje frajdę z jazdy. Na autostradzie spalanie jest porównywalne z wersją 1.2 D4-T. Ja byłem w stanie uzyskać wyniki na poziomie 6,2 l na każde 100 km. Wybór wersji napędowej nie jest więc oczywisty. Jeżeli większość czasu jeździmy po mieście, wówczas bezwzględnie wygrywa hybryda. Jeśli jednak przemieszczamy się w trasie, jednostka benzynowa wydaje się przyjemniejsza w prowadzeniu.

Praca, czyli hobby

Ludzie

Przez

Darek D

28 grudnia 2016

Praca, która jednocześnie jest hobby, to jedna z najlepszych rzeczy, jakie mogą się przydarzyć w życiu. Potwierdza to przykład Henryka i Macieja Trzosków, znanych warszawskich zegarmistrzów

Pierwszy z nich rozpoczął karierę zawodową w 1963 r. w Spółdzielni Pracy Zegarmistrzów, Złotników i Grawerów. Trafił do zakładu przy ul. Puławskiej 96 w Warszawie, w którym pracuje także dziś, choć to już jego prywatny biznes. Kiedy w okresie przełomu – w 1990 r. – spółdzielnia została sprywatyzowana, przejął lokal i zaadaptował go do swoich potrzeb. Jest to jeden z nielicznych tego rodzaju zakładów w Polsce, w którym można – siedząc na designerskiej kanapie i mając za plecami historyczne czasomierze – obserwować pracę zegarmistrzów przez wielką panoramiczną szybę.

– Od zawsze interesowały mnie dawne zegary, nie tylko stojące lub wiszące, lecz także potężne, wieżowe – opowiada Henryk Trzosek. – Toteż po dwóch latach doskonalenia umiejętności w 1965 r. zdecydowałem się przenieść do zakładu przy al. Niepodległości, który specjalizował się w tej dziedzinie. Miałem sporo szczęścia, ponieważ jako młody człowiek zetknąłem się z wybitnymi kolekcjonerami i ekspertami w dziedzinie sztuki zegarmistrzowskiej. Mój zapał docenił dyrektor Muzeum Narodowego prof. Stanisław Lorenz, który najpierw zlecił mi naprawę XIX- wiecznego czasomierza w formie rydwanu. Obdarzył mnie zaufaniem, ponieważ następne jego zlecenie dotyczyło kompleksowej konserwacji zegarów w Wilanowie. Wkrótce potem pojawiły się kolejne wyzwania, m.in. nadzór nad całą kolekcją zegarów w stołecznym Muzeum Archidiecezjalnym i ich remonty. Swoje imponujące zbiory przekazał placówce wybitny scenograf Stanisław Panfiłow – znajomy reżysera i scenarzysty Franciszka Fuchsa. Znajomość ta zaowocowała filmem dokumentalnym, w którym Henryk Trzosek naprawiał zegar organowy dla Jana Pawła II.

– Moja fascynacja dawnymi mechanizmami spowodowała, że przez wiele często przebywałem poza domem, ponieważ naprawiałem kilkadziesiąt zegarów wieżowych – dodaje zegarmistrz.
– Najciekawsze, z mojego punktu wiedzenia, są prace rekonstrukcyjne, w ramach których sam dorabiam wiele części, starając się naśladować technikę starych mistrzów. Każde wyzwanie może być interesujące, niezależnie od tego, czy dotyczy „jaja norymberskiego” z XVI w. czy „kwadransika” z XVIII stulecia, w którym brakuje jednej trzeciej elementów. Zlecenia dotyczące części, które trzeba odtworzyć, spływają nie tylko z całej Polski, lecz także z zagranicy. Zakład przy ul. Puławskiej znany jest w Nowym Jorku, Montrealu i Paryżu z czopów, które wykonuje się za pomocą specjalistycznej tokarki – czoparki. Warto wspomnieć, że wśród klientów firmy jest Pałac Prezydencki.

– Mając takiego ojca, mogłem wybrać tylko jeden zawód – stwierdza Maciej Trzosek. – Kiedy byłem mały, największą przyjemność sprawiało mi sprawdzanie, jak działają zabawki, każdą z nich musiałem rozkręcić… Po ukończeniu szkoły zegarmistrzowskiej zacząłem praktykować w rodzinnym zakładzie. Przez pewien czas dorabiałem części do historycznych czasomierzy, ale bardziej interesowały mnie nowatorskie rozwiązania i – używając branżowej terminologii – komplikacje wprowadzane przez słynne szwajcarskie manufaktury.

Działo się to w pierwszej połowie lat 90., gdy na krajowym rynku zaczęły się pojawiać zegarki czołowych firm. Chcąc zdobyć doświadczenie w tej dziedzinie, w 1996 r. zatrudniłem się w warszawskim La Boutique Swiss, w którym miałem okazję naprawiać zegarki m.in. takich marek, jak Patek Philippe, Vacheron Constantin, Piaget i Cartier. Warto w tym miejscu przypomnieć, że każdy, nawet najlepszy czasomierz, może się zepsuć, jeśli jest niewłaściwie użytkowany. Około 90 proc. uszkodzeń zegarków powstaje w efekcie uderzenia, nieumiejętnej obsługi lub zalania. Bywa, że naprawa skomplikowanego mechanizmu kosztuje nawet kilka tysięcy złotych. Mechaniczny zegarek sportowy
– wbrew nazwie – lepiej zdjąć przed meczem koszykówki lub bokserskim sparringiem. Podobnie jak w przypadku samochodu gwarancja producenta nie obejmuje uszkodzeń mechanicznych. Warto też dokładnie czytać instrukcje. Klasycznym przykładem błędu użytkownika jest np. cofanie wskazówek w zegarku z wiecznym kalendarzem. W przypadku IWC z mechanizmem Kurta Klausa naprawy dokonuje manufaktura, licząc sobie za to 1 tys. euro.

– Moim drugim miejscem pracy, w którym miałem stały kontakt ze wspaniałymi zegarkami, był Hermitage Boutique – dodaje Maciej Trzosek.

– Przepracowałem tam dziewięć lat, by w końcu trafić do Swatch Group. Chociaż nie narzekam na brak zajęć, regularnie wieczorami wpadam do rodzinnej firmy, by pomóc ojcu. Do moich rąk trafiają wspaniałe konstrukcje o ogromnej wartości rynkowej i kolekcjonerskiej. Każdy zegarek, nawet najdroższy, narażony jest na uszkodzenia… Obaj zegarmistrzowie pytani o hobby zgodnie odpowiadają: zegary i zegarki. Henryk Trzosek nosi na co dzień Breitlinga, prezent od syna. Z kolei Maciej Trzosek najbardziej ceni czasomierze z limitowanych serii, takie jak jego ulubiony Girard Perregaux, którego wyprodukowano zaledwie 260 egzemplarzy. Jak podkreśla, zegarki trzeba traktować z szacunkiem. Nie wyobraża sobie innego miejsca dla czasomierzy z automatycznym mechanizmem niż rotomat. Te z ręcznym naciągiem trzeba nakręcać przynajmniej raz w tygodniu. Nieużywane psują się, podobnie jak auta pozostawione na długi czas w garażu.

Uprzejmy wojownik

Moto

Przez

Michał Garbaczuk

27 grudnia 2016

Myślenie stereotypowe może być czasem mylące. Na przykład Volvo od razu kojarzy się z bezpiecznym, zaawansowanym technicznie, prostym w formie samochodem, którym rano zawieziemy dzieci do szkoły. Czy takie auto może dać nam jednak radość z jazdy?

Do naszej redakcji trafiło nowe Volvo V40 Cross Country. Samochód może się podobać, szczególnie wersja po liftingu, która z przodu stylistycznie zbliżyła się do flagowych modeli producenta – XC90 oraz najnowszych S90 i V90. Przekonstruowane przednie lampy otrzymały charakterystyczne LED-owe światła dzienne w kształcie litery T. Szwedzki producent przyzwyczaił nas już do prostoty swoich kokpitów, ale designerzy postarali się, aby było wykwintnie. Aluminium łączy się na desce rozdzielczej z ekskluzywnym drewnem. Do tego fotele i boczki drzwi wykończone miłą w dotyku skórą sprawiają wrażenie luksusu. To ciekawe uczucie, gdy wsiadamy do auta o dość małych rozmiarach, a przenosimy się do klubu dla dżentelmenów… Należy wspomnieć, że pozycja za kierownicą jest bardzo wygodna, a duże fotele pewnie trzymają w objęciach. Przyjemna w dotyku wielofunkcyjna kierownica dopełnia wrażenia, że Volvo, tak jak dobry gospodarz, dba o swoich gości. Odpalamy silnik i wieziemy dzieci do szkoły. Bezpiecznie, cicho, wręcz bezszelestnie.

A co z przyjemnością? Wystarczy mocniej wcisnąć pedał przyspieszenia i V40 Cross Country zmienia się z rodzinnego autobusu w wyścigowy bolid. Nasz egzemplarz wyposażony został w benzynowy, doładowany silnik T5 o mocy 245 KM i momencie obrotowym wynoszącym 350 Nm, dostępnym już od 1,5 tys. obrotów na minutę. Za przeniesienie napędu odpowiada automatyczna skrzynia biegów Powershift. Wszystko sprzężone z napędem na cztery koła, z opatentowanym systemem Instant Traction, który inteligentnie rozdziela moment obrotowy na koła mające najlepszą przyczepność. Ta mieszanka powoduje, że samochód wystrzeliwuje spod świateł jak oszalały, zostawiając wszystkich z tyłu. Na następnych możemy oglądać już zdziwione twarze motocyklistów. Pierwsza setka pojawia się na liczniku już po 6,1 s, a auto prze do przodu z niezmienną siłą, aż – powiedzmy – do dozwolonej prędkości autostradowej. Dynamiką dorównuje samochodom powszechnie określanym jako sportowe.

Niech nas nie zwiedzie napis „Cross Country” na listwie tylnego zderzaka. Nastawy zawieszenia są przyjemnie sprężyste, tak jak w cywilnych wersjach modelu, a zwiększony o 17 mm prześwit udało się uzyskać poprzez zastosowanie opon o wyższym profilu. Samochód jedzie w zakrętach jak przyklejony do nawierzchni i w żadnej sytuacji nie może być mowy o braku poczucia bezpieczeństwa. Do dyspozycji mamy ponadto systemy czynnego bezpieczeństwa, np. City Safety, wykorzystujący laserowe czujniki, aktywny tempomat oraz radary monitorujące martwe pole lub niezamierzoną zmianę pasa ruchu. Samochód dba o kierowcę do tego stopnia, że gdy wyczuje jego zmęczenie, zasugeruje przerwę na kawę stosownym dźwiękiem i napisem na ekranie: „Time for a brake”. Szkoda, że nie zawiezie nas sam do najbliższej włoskiej kawiarni, ale wiedząc o zaawansowanych pracach Volvo nad autami autonomicznymi, kolejne wcielenie V40 Cross Country pewnie będzie miało tę funkcję. Stare porzekadło mówi, że gdy coś jest do wszystkiego, to jest do niczego… W tym przypadku należy powiedzieć: jeśli coś jest do wszystkiego, to musi to być Volvo V40 Cross Country T5.

Trzy razy Renault

Moto

Przez

Darek D

25 grudnia 2016

Na miejsce prezentacji trzech nowych modeli Renault wybrało pięciogwiazdkowy Heron Live Hotel w Gródku nad Dunajcem

Hotel stanowi doskonały przykład zmian, jakie zachodzą w tej branży w naszym kraju. Okazuje się, że warto zainwestować w luksusowy obiekt z dala od dużych aglomeracji. W takim miejscu można naprawdę odpocząć, korzystając z bogatej oferty SPA, żeglując i ciesząc oczy pięknem krajobrazu. Można tam pojechać z rodziną nowym kompaktowym minivanem Scénic. Jest to auto godne uwagi z wielu powodów. Warto przypomnieć, że właśnie Renault 20 lat temu stworzył koncepcję kompaktowego minivana, a pierwszy Scénic został okrzyknięty samochodem roku 1997. O sukcesie modelu najlepiej świadczy 5 mln sprzedanych egzemplarzy. Nowy model – w wersji krótkiej – zaprezentowano po raz pierwszy podczas Salonu Samochodowego w Genewie w marcu tego roku, dwa miesiące później miała miejsce premiera wersji przedłużonej. Na pierwszy rzut oka widać, że to auto na miarę XXI wieku. A jednocześnie pojazd zachowuje wszystkie cechy, które zadecydowały o sukcesie tego modelu: liczne możliwości aranżacji wnętrza, przestronność, ergonomię, liczne schowki, itp. Nie sposób nie zwrócić uwagi na… 20-calowe koła, jak w wystylizowanych pojazdach sportowych. Co więcej – to jedyny rozmiar stosowany dla całej gamy. W związku z tym producent oferuje odpowiednie opony 20-calowe w cenie standardowych. Gama silników obejmuje dwa benzynowe i sześć wysokoprężnych, w tym nowość: diesel wyposażony w technologię Hybrid Assist.

Generalnie Renault wyposaża swoje auta w technologie typowe dla wyższych segmentów: liczne elementy wyposażenia zwiększające poziom bezpieczeństwa i komfortu oraz możliwości zmiany aranżacji wnętrza, rekordowo duża objętość bagażnika i schowków. Na marginesie – objętość bagażnika w dłuższym Scénicu jest największa w tym segmencie. System Multi-Sense umożliwia dostęp do pięciu stylów jazdy: neutral, sport, comfort, perso i eco. R-LINK 2 posiada pionowy ekran o przekątnej 8,7 cala. Z kolei system One Touch Folding, przejęty z nowego Espace, umożliwia złożenie jednym ruchem tylnych siedzeń w celu uzyskania płaskiej podłogi. Zarówno w wersji krótkiej, jak i przedłużonej nowy Scénic ma przyciągnąć nabywców trzech poprzednich generacji tego modelu, wiernych marce. Czwarta generacja zamierza także podbić serca nowych klientów, przyciągając ich uwagę designem i parametrami użytkowymi.

Goście prezentacji Renault w hotelu Heron – wśród których znalazła się spora grupa miłośników tej marki dobrze znanych z mediów (m.in. Katarzyna Glinka, Aleksandra Nieśpielak, Julia Pietrucha i Hirek Wrona) – mieli okazję przetestować jeszcze jedno nowe auto: Mégane Grand Coupé. Samochód ma wyrazistą, sportową sylwetkę. W odróżnieniu od typowych, dwudrzwiowych coupé, to jednak wygodny trójbryłowy sedan, w którym dobrze czuje się zarówno zwolennik dynamicznej jazdy, jak i jego rodzina… Grand Coupé został zaprojektowany równolegle z nowym Mégane, wprowadzonym na rynek na początku roku 2016, ale pojawi się w sprzedaży dopiero w grudniu. Auto ma rekordowo przestronne wnętrze i duży bagażnik. Bogate wyposażenie – podobnie jak przypadku Scénica – kojarzy się z wyższym segmentem. Smukła sylwetka dowodzi klasy designerów, którzy starannie dobrali proporcje między powierzchnią szyb i nadwozia: 1/3 do 2/3. Samochód ma największy w swoim segmencie rozstaw przednich i tylnych kół, wynoszący 1,57 m. Obręcze o rozmiarach do 18 cali podkreślają wizualnie stabilność auta. Montowane standardowo (w zależności od wersji) chromowane elementy ozdobne – jak np. grill przedni, boczne listwy, wstawki w zewnętrznych klamkach drzwi, końcówka wydechu – podkreślają zadziorny charakter samochodu. W wyższych wersjach wyposażenia dostępny jest duży, panoramiczny (otwierany w części przedniej) szklany dach. Nowe premiery potwierdzają, że zapowiadana przez prezesa Aliansu Renault- Nissan Carlosa Ghosna ofensywa modelowa francuskiego koncernu nie traci impetu. Przed nami kolejne premiery.

Nieprzemijające życzenia

Styl Managera

Przez

Darek D

24 grudnia 2016

Znów nadeszły te dni, gdy zostawiamy za sobą codzienne troski, aby spędzić czas z rodziną i znajomymi, świętować i zastanowić się nad mijającym rokiem. To wspaniały okres pełen radości, śmiechu, muzyki i magii. To także czas ofiarowywania, dlatego OMEGA zebrała kilka ciekawych pomysłów na prezenty. Jak opisalibyście swoją „wyjątkową osobę” – elegancka i towarzyska, poszukiwacz przygód? Niezależnie od tego, jaka jest ta osoba i jaki prowadzi styl życia, istnieje produkt OMEGA idealny dla niej. A najlepsze jest to, że te wspaniałe przedmioty będą przynosić radość długo po tym, jak okres świąteczny dobiegnie końca. Poświęćcie chwilę, aby się z nimi zapoznać. A OMEGA życzy wam Wesołych Świąt.

Globemaster Annual Calendar Limited Edition
Mieszczący się w kopercie z platyny próby 950 Globemaster z limitowanej edycji, o średnicy 41 mm, posiada karbowany pierścień lunety i poddaną piaskowaniu tarczę „Pie Pan” z platyny o próbie 950, inspirowaną pierwszym modelem Constellation z 1952 roku. Na tarczy umieszczone są nazwy miesięcy. Posiada wykonaną z 18-karatowego białego złota gwiazdę Constellation i logo OMEGI oraz wskazówki i napisy pokryte zieloną emalią. Po uważnym przyjrzeniu się można dostrzec celownik umieszczony na środku tarczy, który jest odniesieniem do długiej tradycji tworzenia zegarków przez firmę OMEGA. Z tyłu obudowy znajduje się wykonany z 18-karatowego białego złota medalion z wizerunkiem obserwatorium, pokryty zieloną emalią. Zegarek ma zielony skórzany pasek. Napędza go OMEGA Co-Axial Master Chronometer Annual Calendar Calibre 8923, wyposażony w rewolucyjną technologię antymagnetyczną.

Speedmaster Dark Side of the Moon
Ten zgrabny sportowy zegarek oddaje cześć astronautom z Apollo 8, będącymi pierwszymi, którzy ujrzeli ciemną stronę Księżyca. Wyjątkowy model ma ceramiczną tarczę wykonaną z tlenku cyrkonu, z wyjątkowymi wskazówkami w stylu „Moonwatch” z 18-karatowego białego złota oraz dwoma ceramicznymi mniejszymi tarczami, umieszczonymi przy godzinach 3 i 9. Matowa skala tachymetru – najbardziej wyróżniający się element serii Speedmaster – wykonana jest z azotku chromu i znajduje się na wypolerowanej ceramicznej lunecie, która jest umieszczona na ceramicznej obudowie o średnicy 44,25 mm. Z tyłu szafirowej obudowy znajdują się słowa „Dark Side of the Moon” – to hołd oddany dziedzictwu tego modelu Speedmaster oraz jego wspaniałemu projektowi. Zegarek ma nylonowy pasek, a napędza go OMEGA Co-Axial calibre 9300.

Constellation Petite Seconde
Constellation Petite Seconde to pierwszy na świecie zegarek z certyfikatem Master Chronometer stworzony specjalnie dla kobiet. Obok słynnych pazurków Constellation, nowy Petite Seconde ma perłową tarczę z 10 diamentowymi znacznikami godzin, umieszczonymi w uchwytach z 18-karatowego złota. Ciekawą nowością w tym wyjątkowym zegarku jest tarcza sekundowa, umieszczona przy godzinie 9 i zawierająca cztery diamentowe indeksy. Aby to zrównoważyć, OMEGA przesunęła okienko z datą na godzinę 6. Piękna z zewnątrz i rewolucyjna w środku tarcza sekundowa opiera się na innowacyjnym mechanizmie, w którym jeden z trybów posiada elastyczne ząbki, dzięki którym wskazówka obraca się bez żadnych drgań. Niemagnetyczne koło zostało stworzone z wykorzystaniem procesu LIGA, który polega na tworzeniu komponentów od początku, zajmując się jedną mikroskopijną sekcją w danej chwili. Wyjątkowe nowe ruchy Master Chronometer są widoczne przez szafirowy dekiel.

De Ville Ladymatic Co-Axial 34 mm
Gdy model z serii Ladymatic pojawił się po raz pierwszy w 1955 roku, stał się jednym z najważniejszych elementów damskiej mody. Sześć dekad później nadal posiada wszystkie elementy tego wyjątkowego stylu i elegancji. W tym modelu stalowa obudowa została wzbogacona o wypolerowaną metalową bransoletę z pofalowanymi brzegami, wykonaną z 18-karatowego złota Sedna™ i stali. Złoto Sedna™ znajduje się także na wskazówkach oraz 11 diamentowych znacznikach. Na oprawce otaczającej perłową tarczę umieszczone są diamenty, a dodatkowy diament „Brilliant OMEGA cut” znajduje się na jej szczycie. W zegarku De Ville Ladymatic Co-Axial 34 mm dni wyświetlane są w okienku daty umieszczonym przy godzinie 3. Całość napędzana jest mechanizmem OMEGA Co-Axial kaliber 8520.

Biżuteria

Naszyjnik Ladymatic
Ponadczasowy, wyjątkowy i wygodny naszyjnik Ladymatic wykonano z 18-karatowego czerwonego złota i diamentów, przez co jest wyjątkowo kobiecy i elegancki. Dzięki falującym wzorom na nowo interpretuje obudowę zegarka Ladymatic, dzięki czemu dobrze komponuje się z zegarkiem, od którego pochodzi jego nazwa. Diamenty i karaty: 64 diamenty. Całkowita waga 0,400 ct.

Miejski obywatel w nowej odsłonie

Moto

Przez

Michał Garbaczuk

23 grudnia 2016

Życie w betonowej dżungli zmusza nas do poszukiwania coraz to nowych, łatwiejszych sposobów dotarcia do celu. W salonie Škody znaleźliśmy taki, który może być również przyjemny

Škoda przyzwyczaiła nas do wersji specjalnych swoich popularnych modeli. Dobrze pamiętamy Fabię Monte Carlo i Sportline. Teraz przyszedł czas na najmniejszy model producenta z Mladá Boleslav. Paryżanie i londyńczycy już jakiś czas temu zauważyli, że duże limuzyny, SUV-y i auta rodzinne nie zawsze zdają egzamin w zatłoczonym mieście. Ciągłe szukanie miejsca parkingowego powoduje stres, jest czasochłonne, a nawet kosztowne, bo za wjazd dużym autem do centrum należy zapłacić. A chyba nie chodzi o to, żebyśmy do pracy dojeżdżali zdenerwowani. Firmy potrzebują managerów zrelaksowanych, wypoczętych i kreatywnych.

No dobrze… Ktoś powie, że i tak w korku stoimy wszyscy tak samo. Oczywiście, zgadzam się z tym stwierdzeniem, ale czy można stać w nim odrobinę „bardziej”? W salonach Škody w całej Polsce można zamawiać już kolejną wersję specjalną sympatycznego modelu Citigo. Tym razem czeski producent proponuje nam auto w wersji Fun, która na pewno wniesie nieco radości w jesienne chłodne dni i monotonne dojazdy do pracy. Autko z powodzeniem zmieści dwie dorosłe osoby i dwoje dzieci, a nawet marketowe zakupy. Wersja 5-drzwiowa jest tak funkcjonalna, że na co dzień nie potrzeba niczego więcej. Ponieważ auto przeznaczono do jazdy po mieście, małe wymiary zewnętrzne są jego największym atutem. Ileż to razy szukając miejsca w centrum, znajdowaliśmy takie, które było 20 cm za wąskie lub za krótkie dla naszego samochodu? Mając do dyspozycji tego zwinnego malucha, zaparkujemy praktycznie wszędzie. Tam, gdzie nawet auto klasy kompakt będzie miało problemy, Citigo poradzi sobie doskonale.

Škoda Citigo Fun bazuje na podstawowej wersji Ambition, jednak wyróżniają ją niepowtarzalna stylizacja i dodatkowe wyposażenie. Maskę, drzwi i pokrywę bagażnika ozdobiono specjalną okleiną w industrialnym stylu. Dzięki takiej indywidualizacji na pewno znajdziemy swój samochód na parkingu. Auto wyróżnia się z tłumu także za sprawą jaskrawej kolorystyki nadwozia. Elementem szczególnym modelu Fun są przyciemniane klosze tylnych lamp oraz szyby. Nie zapomniano o 14-calowych felgach z lekkich stopów. Obydwa dostępne silniki to jednostki o pojemności 1 l. Różnią się mocą, ale spalają tyle samo paliwa – niecałe 4,5 l na każde 100 km. Są to tak małe ilości, że zaryzykuję stwierdzenie, iż w cenie biletu miesięcznego dostajemy prywatną kapsułę do przemieszczania się po mieście. Warto dodać, że mocniejszą, 75-konną wersję możemy wyposażyć w automatyczną skrzynię biegów ASG.

Producent zadbał o to, żebyśmy nie nudzili się we wnętrzu auta. Białe elementy deski rozdzielczej oraz przeszycia na fotelach umilają czas spędzony w drodze do pracy. Wzór tapicerki nawiązuje do okleiny karoserii. Całość dopełnia dobrze leżąca w dłoniach skórzana trójramienna kierownica. Citigo Fun robi dobre wrażenie i jest spójny stylistycznie. Za wrażenia dźwiękowe odpowiada zestaw audio z odtwarzaczem Swing, wyposażonym w Bluetooth, a na desce rozdzielczej w standardzie dostajemy uchwyt na smartfon. Nie namawiam do pozbycia się limuzyny ani SUV-a. Zwracam jedynie uwagę, że nie zawsze do centrum musimy jechać dużym autem. Warto rozważyć małą škodę jako drugie lub nawet trzecie auto w domu. Okazuje się bowiem, że na co dzień można być odrobinę „bardziej”. I do tego można mieć z tego fun – Škodę Citigo Fun.

Chmura hybrydowa i cyberbezpieczeństwo

Przez

Darek D

22 grudnia 2016

Marek Kobielski, prezes zarządu Dimension Data Polska, opowiada o tym, jak media społecznościowe, mobilność, analityka, IoT i cyfrowa transformacja zmieniają otoczenie biznesowe. Dlatego CIO coraz częściej stają przed wyzwaniem zapewnienia czegoś więcej, niż tylko wsparcie biznesu za pomocą infrastruktury IT. Muszą oni trzymać rękę na pulsie i być katalizatorem innowacji oraz rozwoju.

Jakie jest podejście Dimension Data do jednego z najbardziej głośnych dziś tematów, jakim jest cyfrowa transformacja biznesu?
Prowadzone przez nas rozmowy krążą głównie wokół danych jako podstawy transformacji, chmury hybrydowej jako sposobu na elastyczność w dostępie do technologii, a także aplikacji, miejsc pracy nowego typu oraz cyberbezpieczeństwa. Aby cyfrowa transformacja była skuteczna, infrastruktura oraz usługi powinny być elastyczne i ewoluować wraz z ciągle zmieniającymi się potrzebami biznesowymi. Firmy muszą znaleźć sposób na takie wykorzystanie technologii, aby w dzisiejszych czasach biznes był w stanie skutecznie konkurować.

Czyli cyfrowa transformacja zależy od CIO?
Moim zdaniem, CIO to pionierzy zmian, często niedoceniani we własnych firmach. Od ich odwagi, innowacyjności, szybkości działania w niedalekiej przyszłości zależeć będzie sukces przedsiębiorstwa. Stąd ich rola w strukturach firm powinna rosnąć, a znaczenie podejmowanych przez nich decyzji jest fundamentalne dla przystosowania się do zmieniającego się cyfrowego otoczenia.

Jaką rolę państwa klienci przypisują danym?
Obecnie wszystko kręci się wokół doskonalenia sposobów wykorzystania informacji i przekształcenia ich w korzyść biznesową. Musimy wiedzieć, w jaki sposób będziemy eksplorować nasze dane oraz jaką wartość biznesową chcemy z nich uzyskać. Ustalić ich źródło, a także zdecydować, jakie połączenia sieciowe mają obsługiwać ich transmisję oraz gdzie dane te będą zlokalizowane. Ponadto – aby dostosować się do cyfrowej rzeczywistości generującej ogromne zapotrzebowanie na przesyłanie danych – wszyscy muszą korzystać z tzw. cyfrowych autostrad. Dimension Data uczestniczy w rozwoju infrastruktury szerokopasmowej dla firm, sektora publicznego oraz administracji lokalnej. Według nas możliwość wykorzystywania danych jest powiązana ze stworzeniem hybrydowego środowiska IT, które będzie łączyć ze sobą sieci, bezpieczeństwo i chmurę.

Czy może pan rozwinąć temat chmury i doświadczenia Dimension Data w tym obszarze?
Zamiast mówić o technologii, podam trzy bardzo różne przykłady projektów zrealizowanych przez naszą firmę i wykorzystujących chmurę. Podczas szczytu G20 w 2014 r. w Australii Dimension Data dostarczyła infrastrukturę ICT w modelu ITaaS. Dzięki temu australijski rząd płacił wyłącznie za wykorzystanie infrastruktury i usług. Koszt był zaledwie ułamkiem tego, co trzeba by było wydać na tradycyjne modele dostarczania infrastruktury. Nie było także lokalnych zasobów ani do zarządzania, ani amortyzowania już po zakończeniu konferencji. Od 2015 r. Dimension Data zapewnia analitykę danych w czasie rzeczywistym każdego zawodnika startującego w najbardziej prestiżowym wyścigu Tour de France. Wiąże się to z przetwarzaniem 4–6 mln parametrów podczas każdego etapu wyścigu i dostarczaniem przy użyciu chmury informacji dostępnych jednocześnie na wielu kanałach. Widzowie mają znacznie większą satysfakcję z obserwowania wyścigu dzięki korzystaniu nie tylko ze specjalnej strony internetowej, która zanotowała 15 mln odsłon, lecz także aplikacji mobilnej (1,35 mln pobrań) oraz profilu Tour de France w serwisie społecznościowym, którego liczba polubień wzrosła w 2015 r. o prawie 28 proc. Trzeci przykład dotyczy innowacyjnego projektu ochrony nosorożców w prywatnym rezerwacie sąsiadującym z Parkiem Narodowym Krugera w RPA, który Dimension Data realizuje wspólnie z Cisco. Podstawą rozwiązania hybrydowego stała się infrastruktura cloud computing, obejmująca technologie sieciowe, Wi-Fi, Internet Rzeczy, sensory oraz analitykę danych, która ludzi, a nie zwierząt.

Mówimy o wielu różnych skomplikowanych projektach związanych z transformacją przedsiębiorstw. Czy cyfrowy rozwój jest dziś przede wszystkim zależny od nakładów na inwestycje?
Na rynku polskim budżet jest nadal kluczowym czynnikiem wyboru danej oferty i technologii. Z jednej strony jest to zrozumiałe. Z drugiej jednak często nie rozpatrujemy, że kosztem może być zbyt ograniczona inwestycja, która nie daje wystarczających narzędzi do osiągnięcia celów biznesowych. Kosztem jest także nieodpowiednie przygotowanie inwestycji: zbyt ogólna analiza potrzeb biznesu, planów w zakresie obciążeń i wykorzystania zasobów lub gotowości organizacji do zmiany. Z naszych międzynarodowych doświadczeń wynika, że zdolność do szybszego wprowadzania innowacji technologicznych polega w głównej mierze na stworzeniu kultury innowacyjności. Można zainwestować w nową sieć i narzędzia, ale aby efektywnie je wykorzystać, ludzie muszą mieć chęć i możliwość do bycia kreatywnymi.

Dobry zespół to chyba też podstawa ochrony przed cyberzagrożeniami?
W ślad za wzrostem kompetencji hackerów i poziomu zaawansowania metod, którymi się posługują, rozwijać muszą się też kompetencje zespołu, który za tę obronę odpowiada. Wiedza o zagrożeniach jest fundamentem – umożliwia silniejszą i skuteczniejszą ochronę. Ponadto dbanie o bezpieczeństwo to proces, który nigdy się nie kończy i musi być poddawany ciągłej weryfikacji. W efekcie decyzja, jakie środki przeznacza się na bezpieczeństwo, będzie podejmowana ze świadomością ryzyka, na jakie organizacja się wystawia, zaniedbując inwestycje. Wśród największych obecnie zagrożeń związanych z bezpieczeństwem są: nieuprawnione transakcje bankowe (fraudy), ransomware, czyli szyfrowanie dysków dla okupu, a także wykradanie danych personalnych i tajemnic przedsiębiorstwa. Dynamika zmian w sferze bezpieczeństwa jest bardzo duża i dlatego nasza wiedza oraz oferta stale ewoluują.

W jakim kierunku jest rozwijana państwa oferta na rynku polskim?
Przede wszystkim skupiamy się na zdobywaniu doświadczenia i wiedzy w obszarze szeroko rozumianego bezpieczeństwa i centrów danych oraz angażujemy się w projekty z zakresu rozwiązań cloud computing. W 2015 r. zrealizowaliśmy projekt cloud contact center dla firmy Nutricia. Realizujemy też kontrakt na budowę chmury prywatnej dla jednej z firm energetycznych. Jako integrator szczególnie koncentrujemy się na rozwoju oferty serwisowej. Wchodzimy także w technologie, które są jeszcze unikalne na rynku polskim. Przykładem może być dostęp do usług bankowych z użyciem biometrii głosowej, który zrealizowaliśmy w BZ WBK.

Co daje państwu przynależność do Grupy Dimension Data?
Globalizacja daje dostęp do wiedzy i technologii w ramach całej korporacji. Dodatkowo część nowych klientów w Polsce to efekt kontraktów podpisywanych przez Dimension Data globalnie. Bycie częścią Grupy to także potencjał inwestycyjny