Niektórzy marzą o własnym mieszkaniu lub domu, ale znajdziemy i takich, którzy mogą zostać właścicielami prywatnego zamku. Muszą jednak przygotować się na spory wydatek.

Na rynku nieruchomości znajdziemy mnóstwo ciekawych ofert sprzedaży, np. wyspy, winnice, hotele czy nawet domy w jaskiniach. Wśród nich duże zainteresowanie budzą zawsze zamki. Kto mógłby się bowiem oprzeć wizji przebywania w komnatach czy spacerom po murach obronnych swojego prywatnego zamku. Problem w tym, że jest to bardzo kosztowne marzenie, którego realizacja wymaga grubego portfela. W dzisiejszym zestawieniu HRE Investments prezentuje najdroższe zamki wystawione na sprzedaż. Znajdziemy w nim przykłady nie tylko ze świata, lecz także z Polski.

Bretoński rekordzista

Za niemal 121 mln zł możemy stać się właścicielem zamku w południowej Bretanii we Francji. Wzniesiony w XV w. bretoński zamek to wapienna konstrukcja malowniczo ulokowana nad rzeką Aven. Zamek jeszcze do niedawna popadał w ruinę, ale przeprowadzony gruntowny remont w ciągu ostatnich 20 lat sprawił, że odzyskał on swój średniowieczny blask. Jako właściciel tej posiadłości do dyspozycji mamy aż 2,3 tys. mkw. powierzchni wewnątrz zamku, na które składa się aż 16 pomieszczeń, w tym 7 sypialni. Główny poziom budowli stanowią liczne sale, zdobione wiekowymi belkami stropowymi i wapiennymi kominkami. Na wyższe piętra dostaniemy się oryginalnymi, spiralnymi schodami wykonanymi z litego kamienia. Obiekt to jednak nie tylko zamek. W cenie są też inne budynki znajdujące się na terenie posiadłości, tj. kaplica, baszta mnichów, suszarnia lnu czy przystań na pobliskiej rzece. Teren wokół zamku to 40 ha lasów i zielonych terenów parkowych, w tym ogrody w różnych stylach (np. japońskim czy zen).

XII w. w Akwitanii

Drugi najdroższy średniowieczny obiekt w naszym zestawieniu również znajdziemy we Francji. Tym razem w historycznej krainie Akwitania, w południowo-zachodniej Francji. Obiekt ten jest jeszcze starszy niż poprzedni, został bowiem wzniesiony w XII w. Sama średniowieczna budowla obronna położona jest na 170-hektarowym terenie, na którym znajdziemy las, 5 stawów i łąki. Wnętrze zamku także jest imponujące. Na powierzchni 3 tys. mkw. znajdziemy 16 pomieszczeń, w tym salę bilardową, bibliotekę, salę konferencyjną, muzyczną, a nawet kino. Co ciekawe, pomiędzy piętrami budowli poruszać się możemy nie tylko schodami, lecz także windą. Średniowieczny charakter zamku uzupełniają wznoszące się ponad mury baszty obronne, blanki oraz wewnętrzny dziedziniec. Jedną z atrakcji, która zapewnić może rycerskie doznania, jest to, że do środka można się dostać poprzez zwodzony most. Właścicielem tej posiadłości można się stać za równowartość ponad 101 mln zł.

Rezydencja w Dolnej Austrii

W podobnym wieku, ale nieco tańszy zamek na sprzedaż znajdziemy tym razem w Dolnej Austrii, 100 km od Wiednia. Cena ofertowa tego obiektu to 16,9 mln euro, co w przeliczeniu na złotówki daje nam kwotę niemal 82 mln. Za tę cenę staniemy się jednak posiadaczami obiektu o bogatej historii. Pierwsze wzmianki o obiekcie znajdziemy bowiem w dokumentach z XII w. Był on przez wiele lat w rękach hrabiów oraz austriackich rodów. W XVIII w. został natomiast przekazany klasztorowi benedyktyńskiemu z siedzibą w Altenburgu. W latach 50. XX w. został sprzedany prywatnemu właścicielowi. Całkowita powierzchnia terenu należącego do zamku to prawie 1,8 ha, na którym znajdziemy głównie lasy i ścieżki spacerowe oraz ogrody. Zamek o powierzchni 2,5 tys. mkw. składa się z aż 31 pomieszczeń. Wśród nich znajdziemy sypialnie, salony, łazienki, ale i salę bankietową wyposażoną w barokowy kominek i freski czy małą salę bankietową z XVI-wiecznym sklepieniem lustrzanym. Dodatkowo na uwagę zasługują: późnogotycka wędzarnia, sala rycerska czy dom odźwiernego.

Klasztor w sercu Włoch

W zestawieniu obiektów zamkowych nie może zabraknąć budowli z Włoch. Na malowniczych wzgórzach Umbrii, niedaleko Orvieto znajdziemy zamek, który można nabyć za równowartość niecałych 50 mln zł. Dodatkowo obecnie pełni on funkcję luksusowego hotelu. Historia zamku, a właściwie opactwa, sięga XII w., choć pierwsze wzmianki o kompleksie klasztornym pojawiły się już w VI w. Tak długa i bogata historia sprawiła, że cały obiekt jest bardzo rozbudowany. Sercem posiadłości jest stare opactwo o powierzchni 2,4 tys. mkw. Na 3 kondygnacjach rozmieszczone są aż 22 pomieszczenia oraz 28 łazienek. Ponadto można tutaj poczuć prawdziwego ducha średniowiecznych klasztorów. Na parterze znajdują się bowiem sale jadalne – refektarze i kuchnie ze spiżarniami. Drugi obiekt wchodzący w skład posiadłości to stara twierdza o powierzchni ponad 900 mkw. z dobudowanym krużgankiem. W budynku znajdziemy 7 sypialni i 8 łazienek. Ta część jest jednak już bardziej współczesna. Poza nowoczesnym umeblowaniem czy oświetleniem znajdziemy tu również jacuzzi. Dotychczasowy właściciel miał plan, aby urządzić tam strefę odnowy biologicznej. Otoczenie zamku to iście idealny włoski krajobraz. Na prawie 12 ha znajdziemy lasy, ale przede wszystkim gaje oliwne, a dojazd do posiadłości ozdobiony jest charakterystycznymi cyprysami.

U wybrzeży Szkocji

Kolejnym najdroższym zamkiem w naszym rankingu jest zamek Earlshall, zlokalizowany u zachodnich wybrzeży Szkocji. Obiekt o powierzchni prawie 800 mkw. można nabyć za równowartość ponad 45 mln zł. Historia obiektu sięga mniej więcej połowy XVI w. Wtedy rozpoczęto jego budowę. W środku znajdziemy kilkanaście komnat, w tym 10 sypialni i 6 łazienek. W pomieszczeniach na ścianach znaleźć można herby europejskich rodzin królewskich oraz szkockich rodzin szlacheckich. Dodatkowo do zamku przynależą budynki gospodarcze i ogród otoczony średniowiecznym murem. W ogrodzie spacerować można wieloma ścieżkami, a wśród roślinności znajdziemy klomby z kwiatami, cisy, ostrokrzewy, niewielki sad czy taras różany.

Budowla jak z bajki

Jak się okazuje, zamek na sprzedaż można znaleźć również u naszych południowych sąsiadów – w Czechach. W odróżnieniu od pozostałych obiektów w zestawieniu czeski zamek jest nieco bardziej bajkowy. Uroku dodaje mu również bardzo romantyczne i malownicze położenie. Usytuowany jest bowiem wśród drzew na wzniesieniu nad jeziorem. Budowla jest największym prywatnym czeskim zamkiem. Do dyspozycji mamy tu powierzchnię aż 19 tys. mkw., na którą składa się gmach główny, dziedziniec, a także budynek gospodarczy, młyn oraz spichlerz. W bezpośrednim otoczeniu znajdziemy zespoły leśne ze szlakami turystycznymi, wspomniane stawy, ale i inne zamki. Teren przynależący do budowli ma 19 ha. Ten bajkowy zamek kosztuje 200 mln koron czeskich, czyli około 40 mln zł.

Pałac w Polsce

Zamki na sprzedaż znajdziemy nie tylko za granicą, lecz także w Polsce. W odległości ponad 100 km na wschód od Warszawy znajdziemy XIX-wieczny zamek do kupienia. Ofertę stanowi obiekt o powierzchni użytkowej niemal 1 tys. mkw., na której jest 18 pokoi. Wśród nich znajdziemy sypialnie, sale jadalne, bibliotekę i gabinety. Wokół budowli znajduje się natomiast 3,5-hektarowy park ze ścieżkami spacerowymi i fontanną oraz dodatkowymi budynkami pełniącymi funkcje rekreacyjne. Cena zamku to ponad 3mlneuro, czyli ponad 14,5 mln zł.

Oskar Sękowski
analityk HRE Investments

Pandemia i wojna w Ukrainie to wydarzenia o charakterze destrukcyjnym i przełomowym dla wielu branż, ale również dla całych gospodarek. Specjaliści od zarządzania z ogromną ciekawością obserwują przedsiębiorstwa, które dobrze sobie radzą w tej zaskakującej i niebywale złożonej sytuacji.

Beata Drzazga: Najważniejsza cecha, która pozwala przedsiębiorstwom przetrwać jest określana anglojęzycznym terminem „resilience”. Jest to ostatnio jedno z najpopularniejszych słów używanych przez specjalistów od strategii organizacyjnych. Jednak ani termin nie jest nowy, ani nowością nie jest to, że przedsiębiorstwa muszą się uczyć reakcji na nagłe zmiany w swoim otoczeniu. Przed pandemią i wojną w Ukrainie rolę przełomowych wydarzeń najczęściej pełniły rewolucje technologiczne w poszczególnych branżach czy wzrost natężenia konkurencji na rynku globalnym. Umiejętność szybkiej reakcji na zmiany w otoczeniu zawsze była też szczególnie ważna na dynamicznym rynku technologicznym.

Właściwa reakcja na zmiany bywa bardzo trudna. Po pierwsze zarządy przedsiębiorstw muszą dokładnie zrozumieć, co się dzieje w otoczeniu, po drugie, muszą wyobrazić sobie daleko idące konsekwencje tych zjawisk, co często w praktyce jest niewykonalne. Problem polega na tym, że nie wiemy, na jakie zmiany musimy przygotować organizację. Być może będzie to nagły wzrost cen surowców, a być może zakłócenia w kanałach dystrybucji lub pojawienie się nowego konkurencyjnego produktu. W dodatku kryzys może dotyczyć całej gospodarki, wybranej branży lub tylko konkretnego przedsiębiorstwa. Jedynie zdolność do szybkiego przystosowania się do zmian może zapewnić przedsiębiorstwu względną stabilizację.

Skąd się bierze odporność organizacji?

Beata Drzazga: Organizacja, która chce być odporna na niszczące i przełomowe wydarzenia musi mieć kilka cech. Po pierwsze musi mieć świadomość tego, że otoczenie nieustannie ewoluuje, po drugie musi dokładnie zrozumieć zmiany, które zachodzą w otoczeniu wewnętrznym i zewnętrznym, po trzecie musi umieć odpowiedzieć na te zmiany w logiczny i uporządkowany sposób. Z całą pewnością w sytuacji kryzysowej przydatna będzie umiejętność szybkiego podejmowania decyzji, dążenie do redukowania i rozpraszania ryzyka, otwartość na innowacje, a także rozległa wiedza, szerokie kwalifikacje i właściwe cechy osobowościowe pracowników.

Wielu specjalistów często zwraca uwagę na to, że kryzysy mogą być szansą dla przedsiębiorstw zarządzanych autorytarnie, głównie dlatego, że ich liderzy bardzo szybko podejmują decyzje, w dodatku nie mają problemu z ich sprawnym wprowadzeniem w życie. Jednak wadą organizacji „wodzowskich” jest często niski poziom kreatywności. W przypadku gdy mamy do czynienia z poważnym kryzysem, najlepszą odpowiedzią jest połączenie skuteczności z kreatywnością. Przecież demokratycznie zarządzane organizacje również mogą sprawnie reagować na zmiany rynkowe, a dbanie o tę sprawność jest jedną z ważniejszych umiejętności ich liderów, którzy dzięki temu mogą włączać pracowników w proces zarządzania.

Zdolność przedsiębiorstwa do przetrwania zależy więc w dużym stopniu od jego kultury organizacyjnej. Problem polega jednak na tym, że kryzysy czy niepewna sytuacja firmy sprzyjają napięciom i konfliktom. To prowadzi do obniżonej wydajności i zniechęcenia redukując zdolności adaptacyjne organizacji. Tak naprawdę, w sytuacji kryzysowej zawsze pojawiają się emocje i napięcia. Procedury radzenia sobie z nimi powinny więc stanowić standardowy element planów przygotowywanych na wypadek sytuacji kryzysowej.

Współpraca odpowiedzą na kryzys?

Beata Drzazga: Budowa strategii odpowiadającej na kryzys powinna się zacząć od analizy wpływu zmienionych warunków na pozycję konkurencyjną. Zmieniające się otoczenie wymusza modyfikacje strategii. Może się nawet zdarzyć, że kryzys wzmocni pozycję przedsiębiorstwa, na przykład wtedy, gdy posiada ono przewagę kosztową. Konsumenci i kontrahenci, reagując na kryzys, prawie zawsze będą szukać tańszych rozwiązań. Z drugiej strony, jeżeli przedsiębiorstwo nie posiada przewagi kosztowej, kryzys może być świetną okazją do tego, żeby zacząć jej szukać. W przeciwnym wypadku nabywcy mogą odejść do konkurentów. Oczywiście trzeba uważać, żeby zmiany nie odbywały się kosztem jakości.

Reakcja na niespodziewane i nagłe zmiany powinna uwzględniać kilka elementów. Po pierwsze powinna zapewnić przedsiębiorstwu możliwość bezpiecznego funkcjonowania w nowych warunkach. Oznacza to, że organizacja powinna rozumieć ryzyko, z jakim ma do czynienia. Po drugie odpowiedź na kryzys może wymagać przebudowy struktury i ograniczenia kosztów. Po trzecie, kryzysy stawiają zupełnie nowe zadania przed liderami, którzy muszą właściwie wskazywać kierunki zmian, dostosowywać styl zarządzania do sytuacji rynkowej, kultury organizacyjnej oraz kompetencji i umiejętności pracowników. Skuteczne przywództwo musi się opierać na wspieraniu rozwoju organizacji, jej pracowników oraz realizacji strategicznych celów. Działania liderów powinny w transparentny i zrozumiały sposób promować wartości etyczne, współpracę i kreatywność, włączać personel w proces zmian. Liderzy działają najlepiej wtedy, gdy akceptują to, że nie są nieomylni. Proces zmian powinien być okazją do nauki również dla nich.

W okresie nagłych zmian kluczowym czynnikiem warunkującym przetrwanie może być też umiejętność elastycznego wykorzystania zasobów. W szczególny sposób dotyczy to personelu. Organizacja musi znaleźć równowagę pomiędzy specjalizacją i wszechstronnością pracowników. Specjalizacja prowadzi do sprawności i skuteczności, wszechstronność pozwala na łatwiejsze dostosowanie się i wykorzystanie wiedzy. Należy również pamiętać o tym, że odporność organizacji wzrasta, gdy projekty są prowadzone przez zespoły a nie przez jednostki. Wspomaga to kreatywność i skłonność do absorpcji innowacji. Członkowie zespołów, ucząc się od siebie, szybciej i łatwiej rozwiązują złożone problemy, z którymi organizacja wcześniej nie miała do czynienia. Powierzenie większych kompetencji zespołom może być bardzo skutecznym sposobem ma budowę bardziej odpornej organizacji, oczywiście pod warunkiem, że odpowiedzialność za poszczególne projekty jest jasno określona.

Agencja Media Forum jako jedna z nielicznych agencji prywatnych posiada naprawdę godny podziwu staż. Była pani świadkiem rozkwitu tej branży w Polsce, ale również upadku wielu innych agencji, tak prywatnych polskich jak i sieciowych. Jaki jest wasz sposób na utrzymanie się na rynku przez tyle lat?

Faktycznie już 25 lat jesteśmy obecni na rynku świadcząc usługi tradycyjnej reklamy, BTL, PR, mix-marketingu, a dziś także marketingu 360 stopni. Media Forum z założenia miała być agencją butikową, ale obsługującą klientów tak indywidualnych, jak i korporacyjnych. Stworzyliśmy niejedną markę i odpowiadamy za wiele sukcesów, które sprawiły, że nasi klienci pozostali z nami przez lata, albo po latach wracali, by nadal powierzać nam swoje projekty. Zaufanie klienta to coś co buduje się latami, a Media Forum miała na to czas, bo działa od lat dziewięćdziesiątych. Zakładając agencję kierowaliśmy się wartościami, które są dla nas fundamentem tj. skuteczność, zaangażowanie i pasja. Może dlatego udało nam się przetrwać tak wiele także trudnych sytuacji, a nawet pandemię, która zmieniła również i rynek komunikacji. Dzięki temu, że posiadamy w swoim portfolio wachlarz usług komunikacji biznesowej skutecznie budowaliśmy marki osobiste naszych klientów i ich firm. Utwierdziliśmy się my ale i nasi klienci w tym, że jesteśmy agencją typu Brand Care.

Początki Media Forum to jednak tradycyjna reklama. Dlaczego taka zmiana modelu komunikacji?

W odpowiedzi na potrzeby klientów, transformację rynku, obserwację zmieniających się trendów czy przyciągania uwagi. Jesteśmy zespołem ludzi nie tylko kreatywnych, ale również elastycznych. Podążamy za zmianami i nie boimy się ich. Działamy w różnych obszarach. Reklama wciąż jest nam bliska, jednak skupiamy się na projektach PRowych, budowaniu marek osobistych klientów a także ich holistycznych strategii, dzięki czemu ich usługi, produkty są nie tylko rozpoznawalne ale i cenione przez kontrahentów i docelowych odbiorców. Zadowolony klient to kolejni potencjalni klienci. Nasze doświadczenie sprawia, że w środowisku tym czujemy się jak ryba w wodzie i dzięki temu często wyprzedzamy trendy.

25 lat to również doświadczenie przemiany w branży PR. Co panią najbardziej zdziwiło w tym obszarze komunikacji?

Od lat dziewięćdziesiątych public relations zmieniło się radykalnie. Tradycyjne podejście PR bazowało na mediach masowych, które były szerko-zasięgowe i dobrych relacjach z dziennikarzami (media relations). Dziś media tradycyjne stały się jednym z wielu innych narzędzi warsztatu PR, a ich siła maleje z roku na rok, w miarę jak rozwijają się media digitalowe, społecznościowe i cały metavers. To jest coś co zaskakuje mnie każdego dnia. Dawna komunikacja biznesowa była prowadzona w sposób formalny i bezosobowy, można powiedzieć pośredni, właśnie za pomocą mediów głównego nurtu, a dziś stała się komunikacją bezpośrednią, bo prowadzoną wprost z klientami organizacji, można rzec wręcz osobista. Zmieniły się też narzędzia badania skuteczności komunikacji PR’owej oraz, niestety, koncentracja odbiorców na odbieranych treściach. Dziś żyjemy w kulturze obrazu nie słowa. Każdy przekaz, w którym przeważają słowa nad obrazami staje się dla masowego odbiorcy nieczytelny, więc skrolowany bez uważności do końca. Dlatego dzisiejszy PR musi mieć dużo wciągającego storytellingu, jednocześnie obrazując przekaz wymownymi zdjęciami. Również content marketing wszedł na stałe do narzędzi komunikacji biznesowej. Wszystkie te nowe narzędzia gwarantują sukces realizowanych strategii naszych klientów, skierowanych zarówno na podniesienie sprzedaży produktów czy usług, jak i pozycjonowanie eksperckie osób indywidualnych.

Kto w pani obserwacji częściej korzysta dziś z usług PR?

W Media Forum od lat mamy klientów korporacyjnych, z segmentu MŚP, ale także osoby indywidualne. Dzieje się tak ponieważ PR jest rozwiązaniem dla każdego biznesu, niezależnie od branży czy skali działania. Dziś szczególnie PR w środowisku cyfrowym to jedna z najlepszych inwestycji, niezależnie, czy chcemy podnieść świadomość naszej marki wśród nastolatków, czy zbudować reputację jako ekspert jakiejś dziedziny. Warto korzystać z najnowocześniejszych narzędzi komunikacji.

Dziękuję za rozmowę.

Wrzesień był już drugim z rzędu miesiącem, w którym zdolność kredytowa statystycznej polskiej rodziny wzrosła. Ruch ten wciąż jest niewielki, a droga do sytuacji z 2021 r. daleka. Warto jednak pamiętać, że w historii polskiego rynku hipotek kurki z kredytami mieszkaniowymi nigdy nie były zakręcone na długo.

Jeśli wierzyć w mądrość, która płynie z analogii historycznych, to można zaryzykować stwierdzenie, że najgorszą część hamowania na rynku kredytów mieszkaniowych mamy już za sobą. Już od czterech kwartałów mamy do czynienia ze znacznym zaostrzeniem kryteriów udzielania kredytów mieszkaniowych – wynika z badań NBP. W czasie kryzysu finansowego (2007–2009) okres ten trwał pięć kwartałów. Potem powoli coraz więcej rodaków uzyskiwało dostęp do kredytów. Czy tak będzie i tym razem? Wiele zależy od tego, co stanie się z inflacją i jakie działania podejmie Rada Polityki Pieniężnej. Z punktu widzenia banków utrzymywanie się bieżącej sytuacji jest bardzo niepokojące. Przecież kredyty mieszkaniowe przez lata odpowiadały za 30–40 proc. całej „produkcji” kredytów sprzedawanych osobom fizycznym. Jeśli dziś sprzedaż ta spadła o ponad połowę, to w bankowych budżetach powstała wyrwa, a część pracowników ma dziś znacznie mniej pracy. Szczególnie dotyczy to sprzedawców, których wynagrodzenie uzależnione jest od tego, ilu kredytów pomogą udzielić. Obecna sytuacja może ich nawet skłaniać do zmiany zajęcia. Obawa o utratę części pracowników to kolejny argument za tym, że zima w hipotekach nie może trwać zbyt długo. Inna sprawa, że banki po poniesieniu wielomiliardowych kosztów rządowego programu darmowych wakacji kredytowych mogą się bać powtórki takiej lub podobnej sytuacji. Tak przynajmniej sugerują.

Dwa miesiące poprawy w hipotekach

Tymczasem już od sierpnia widzimy pewną jaskółkę nadziei. Banki z miesiąca na miesiąc deklarują, że trzyosobowej rodzinie dysponującej dwiema średnimi krajowymi chciałyby pożyczyć na zakup mieszkania więcej pieniędzy. Podczas gdy jeszcze w lipcu zdolność kredytową takiej rodziny banki oceniły na przeciętnie 396 tys. zł, to w sierpniu było to 413 tys. zł, a we wrześniu – 417 tys. zł – wynika z danych zebranych przez HRE Investments. Po części jest to wynik redukcji oprocentowania kredytów mieszkaniowych, po części liberalizacji podejścia do badania zdolności kredytowej (np. włączenie do dochodów świadczeń z programu 500+), a po części zasługa rosnących wynagrodzeń. Ostatnie zmiany wciąż są jednak kosmetyczną poprawką na tle spadku zdolności kredytowej, z którą mamy do czynienia od września 2021 r. Wtedy nasza przykładowa rodzina na zakup mieszkania mogła pożyczyć 700 tys. zł.

Wszystko w rękach RPP

To, czy powolny wzrost zdolności kredytowej będzie kontynuowany, w dużej mierze zależy od decyzji, które podejmować będzie Rada Polityki Pieniężnej. Ta, ustami swojego prezesa, sugerowała, że bieżący cykl podwyżek stóp procentowych powinien zakończyć się z podstawową stopą procentową na poziomie 6,75 proc. (stan ten osiągnęliśmy we wrześniu 2022 r.) lub 7 proc. Rynek nie do końca daje wiarę tym zapewnieniom i wciąż ma nadzieję na dalej idące zacieśnienie polityki monetarnej. Załóżmy jednak, że realizować będzie się scenariusz zakreślony przez szefa naszego banku centralnego, a więc szczyt inflacji jest już za nami, stopy procentowe nie powinny już wyraźnie wzrosnąć, ale też techniczna recesja w Polsce będzie doświadczeniem dość łagodnym. Scenariusz ten oznacza nie tylko brak dalszych podwyżek rat kredytów mieszkaniowych, lecz także szansę na spadek oprocentowania hipotek. Jest to szczególnie ważne dla osób, które o zaciągnięciu kredytu dopiero myślą. Działanie tego mechanizmu widać już było w sierpniu. To właśnie deklaracjom rychłego zatrzymania podwyżek stóp procentowych zawdzięczamy przecież delikatny spadek oprocentowania kredytów oraz wspomniany wcześniej sierpniowy wzrost zdolności kredytowej przykładowej rodziny. Z notowań kontraktów terminowych na WIBOR z początku września 2022 r. wynikało, że w połowie 2024 r. podstawowa stopa procentowa powinna wynosić 5,5 proc. Warto wiedzieć, że spadek oprocentowania kredytu o 1 p.p. powinien przełożyć się na wzrost zdolności kredytowej trzyosobowej rodziny o około 30–40 tys. zł

Regulacje KNF do zmiany?

To jednak nie wszystko. Jeśli RPP faktycznie ogłosi kres podwyżek stóp procentowych, to nie tylko mamy szanse na tańsze kredyty. Sens częściowo straci też zalecenie KNF, zgodnie z którym banki, badając dziś zdolność kredytową, muszą sprawdzać, czy potencjalnego kredytobiorcę będzie też stać na spłatę długu przy oprocentowaniu o 5 p.p. wyższym. Jeszcze na początku roku bufor ten wynosił nie 5 p.p., ale 2,5 p.p. Gdyby cofnąć zalecenia KNF do stanu sprzed zmian, to przykładowa rodzina odzyskałaby około 80–90 tys. zł zdolności kredytowej.

Dynamiczny wzrost płac

Z perspektywy zdolności kredytowej ważne jest też to, co dziać się będzie z wynagrodzeniami. Te w sektorze przedsiębiorstw jeszcze w lipcu 2022 r. rosły z prawie 16-procentową dynamiką. Z czasem dynamika ta ma spadać, ale i tak według lipcowej projekcji NBP płace mają w 2023 r. wzrosnąć o 9,4 proc., a w 2024 r. o kolejne ponad 6 proc. W sumie więc w ciągu dwóch lat płace mają pójść w górę o ponad 16 proc. To także nie pozostanie bez wpływu na zdolność kredytową, bo banki przy wyższych dochodach chcą pożyczać więcej. Efekt? W ramach zabawy na liczbach załóżmy na chwilę, że trafne okażą się prognozy dotyczące ścieżki stóp procentowych, KNF faktycznie obniży bufor na podwyżki stóp procentowych (z obecnych 5 p.p. do 2,5 p.p.), a wynagrodzenia w Polsce w ciągu dwóch lat faktycznie wrosną o około 16 proc. W takim przypadku zdolność kredytowa trzyosobowej rodziny powinna stopniowo rosnąć z aktualnych 417 tys. zł do około 600–650 tys. zł za dwa lata. Jest to ścieżka, zgodnie z którą ułatwiany byłby dostęp do hipotek. W efekcie rodacy, którzy dziś nie mogą kupić potrzebnego im mieszkania, odzyskiwać
będą zdolność kredytową.

Bartosz Turek
główny analityk HRE Investments