Branża ociepleń alarmuje, że rozwiązania, które przewidują łączenie styropianu z wełną w celu podniesienia poziomu bezpieczeństwa pożarowego budynków, mogą nie mieć uzasadnienia technicznego i nieść za sobą negatywne skutki dla efektywności energetycznej, trwałości, estetyki oraz bezpieczeństwa ociepleń.
Stosowane w systemie ociepleń budynków ETICS termoizolacje to styropian (EPS), wełna (MW) oraz inne (głównie poliuretany PUR i PIR). Zgodnie z danymi Europejskiego Stowarzyszenia na Rzecz ETICS (EAE), w 2024 r. udział tych termoizolacji w rynku ociepleń ETICS w Europie wynosił odpowiednio 77%, 19% i 5%. W Polsce udział styropianu jest jeszcze większy i wynosi 89% (wełna 7%, a inne materiały 4%).[1]
„Bariery ogniowe” – wzrost bezpieczeństwa pożarowego czy udziału w rynku ociepleń?
Do wzrostu zastosowania wełny w ociepleniach, w szeregu krajów Europy przyczyniły się zmiany przepisów przeciwpożarowych. W ramach zaostrzania wymagań, które uzasadniano koniecznością poprawy bezpieczeństwa pożarowego, na budynkach ocieplanych do tej pory z wykorzystaniem styropianu, wprowadzono obowiązek stosowania pasów z wełny, nazwanych „barierami ogniowymi”.
W Polsce pomysł wprowadzenia tego rozwiązania pojawił się po raz pierwszy w 2018 roku, w Wytycznych projektowania ocieplenia elewacji budynków z uwagi na bezpieczeństwo pożarowe, wydanych przez Stowarzyszenie Inżynierów i Techników Pożarnictwa (SITP) i wspierających tę organizację producentów wełny. Przedstawicieli producentów innych materiałów termoizolacyjnych ani systemodawców nie zaproszono do współpracy nad tym wydawnictwem.
Po siedmiu latach promowania „barier ogniowych” jako dobrowolnego standardu upowszechnianego przez producentów wełny i tzw. pożarników, pasy z wełny znalazły się w projekcie zmian nowego rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki oraz ich usytuowanie (WT). Autorami tej propozycji byli przedstawiciele Komendy Głównej PSP, a jednocześnie członkowie władz SITP.
Brak standardów stosowania i dowodów skuteczności
Kontrowersyjne propozycje zmian rozporządzenia stały się przedmiotem analiz technicznych zespołu doradczego przy Ministerstwie Rozwoju i Technologii (MRiT), a nawet dyskusji politycznej. Nadzór nad procesem zmian rozporządzenia objęło CBA.
W toku trwających przeszło rok prac eksperckich nie wykazano, że stosownie „barier ogniowych” w ociepleniach budynków wpłynie na poprawę bezpieczeństwa pożarowego budynków. Okazało się również, że w krajach w których je wprowadzono, „bariery ogniowe” nie są jednolitym standardem i różnią się od siebie szerokością oraz rozmieszczeniem. Brak także oficjalnych danych co do ich skuteczności – w postaci statystyk potwierdzających niższą liczbę pożarów, przypadków zatrzymania, czy ograniczenia skutków pożaru. Co więcej, z uwagi na problemy wykonawcze i negatywny wpływ „barier ogniowych” na trwałość ociepleń, w szeregu krajów rozpoczęto dyskusję nad potrzebą rewizji tych wymagań.
Polska branża ociepleń alarmuje, że wprowadzenie pasów z wełny w ociepleniach ze styropianu, negatywnie wpłynie na ich trwałość. Ze względu na inną charakterystykę obu materiałów, w miejscach ich łączenia na elewacjach, nieuniknione jest powstawanie spękań. Skutki te, są widoczne na ociepleniach budynków wysokich – gdzie zgodnie z obowiązującymi obecnie wymaganiami od wysokości 25 m należy stosować wełnę. Podobne wątpliwości zgłaszają eksperci z innych krajów (zob. fotografie poniżej i powołane źródła).
Układ ociepleń z „barierą ogniową” a ETICS – aspekty formalne
Doświadczenia z wieloletniej eksploatacji ocieplonych budynków wskazują, że ETICS, czyli jednorodne systemy ociepleń wykonane tylko z jednego rodzaju materiału ociepleniowego, zachowują swoje właściwości użytkowe przez minimum 25 lat. Ponieważ zgodnie z EAD, ETICS jako system ociepleń, zawiera wyłącznie jeden rodzaj termoizolacji, układy ze styropianem i tzw. „barierami ogniowymi”, nie stanowią ETICS. Aktualnie brak jest więc podstaw prawnych umożliwiających wprowadzanie takich rozwiązań do obrotu jako systemów ociepleń.
Łączenie wełny i styropianu – „słabe miejsce na elewacji”
Badania ekspertów Instytutu Techniki Budowlanej w Warszawie[2] pokazują, że tam, gdzie dochodzi do połączenia EPS i MW w ramach jednej elewacji, różnice w charakterystyce styropianu i wełny (w tym różna przewodność cieplna, rozszerzalność liniowa, nasiąkliwość i opór dyfuzyjny) mogą prowadzić do powstawania uszkodzeń warstwy wierzchniej ocieplenia. Uszkodzenia te mogą wpływać na pogorszenie krytycznych parametrów użytkowych ocieplenia.
W ramach badań, w pasie MW i w obszarze styku EPS -MW stwierdzono pęknięcia, które tworzyły gęstą sieć. W strefie bariery ogniowej zaobserwowano pęknięcia szersze niż 0,2 mm, co wskazuje na możliwość utraty wodoszczelności. Długotrwałe działanie czynników środowiskowych spowodowało pogorszenie przyczepności warstwy wierzchniej do materiału termoizolacyjnego, z przesunięciem strefy uszkodzenia w kierunku wyprawy tynkarskiej.
Badania Stowarzyszenia na Rzecz Systemów Ociepleń[3], które skupiały się m.in. na aspektach wykonawczych pokazały, że przy połączeniu EPS i MW na ociepleniu powstają przemieszczenia, które są jedynie częściowo kompensowane przez warstwę zbrojącą. Przed tworzeniem się tego typu uszkodzeń nie zabezpiecza nawet zastosowanie podwójnego siatkowania, które odracza tylko okres bezawaryjnej pracy systemu. Łączenie EPS z MW wzdłuż krawędzi płyt wymaga dodatkowej stabilizacji, co przekłada się na wyższe koszty montażu i napraw ociepleń budynku.
„Bariery ogniowe” w badaniach ogniowych – „nie można stwierdzić korzyści”
Korzyści z zastosowania „barier ogniowych” nie potwierdziły też badania porównawcze wykonane przez ekspertów z Sieci Badawczej Łukasiewicz Instytut Ceramiki i Materiałów Budowlanych w Krakowie[4]. Mimo, że zarówno ocieplenie ETICS wykonane wyłącznie ze styropianem, jak i układy z dodatkowymi barierami z wełny o szerokości 20 cm, przeszły badania w tzw. dużej skali według metody brytyjskiej, uznawanej za jedną z najbardziej rygorystycznych w Europie, w badaniach pojawiły inne wątpliwości:
- pas z wełny, w strefie nadproża, który miał pełnić rolę „bariery ogniowej”, utrzymywał ogień na całej szerokości jeszcze przez pół godziny od ugaszenia stosu stanowiącego źródło ognia i wymagał ugaszenia w związku z koniecznością zakończenia obserwacji (tzw. „efekt knota”).
- w obszarze pasa z wełny mineralnej odnotowano bardzo wysokie temperatury, które nawet po 24 godzinach obniżyły się jedynie nieznacznie („prawdopodobne przejście wełny mineralnej w stan ciągłego tlenia”).
Fot. Ogień wydobywający się ze strefy pasa z wełny po zakończeniu badania i ugaszeniu źródła ognia po badaniach ICIMB. PSPS
Badania ogniowe wykonane w Instytucie Techniki Budowlanej w Warszawie[5] wskazują, że istotne znaczenie dla bezpieczeństwa pożarowego ociepleń ma zachowanie ciągłości warstwy wierzchniej, która stanowi pierwszą barierę dla ognia. Jej uszkodzenie – czy to na skutek oddziaływań mechanicznych, czy też uszkodzeń pojawiających się na skutek oddziaływań atmosferycznych, może prowadzić do obniżenia poziomu bezpieczeństwa pożarowego – bez względu na zastosowany materiał izolacyjny.
Podsumowanie
Ingerencja w rynek ociepleń, nawet uzasadniona bezpieczeństwem pożarowym budynków, powinna być przemyślana i opierać się na wynikach badań. Te, podobnie jak doświadczenia ze stosowania tego typu rozwiązań jednoznacznie wskazują, że łączenie styropianu z wełną w systemach ociepleń ETICS niesie ze sobą istotne ryzyko dla efektywności, trwałości i estetyki, a w konsekwencji także bezpieczeństwa pożarowego budynków.
Skutkiem stosowania tzw. „barier ogniowych” w warunkach eksploatacji budynku może być:
- utrata szczelności systemu oraz korozja mechaniczna – umożliwia wnikanie wody opadowej pod warstwy izolacyjne, co prowadzi do ich degradacji, obniżenia przyczepności materiałów i rozwoju mikroorganizmów;
- obniżenie efektywności energetycznej budynku – przy różnicach w izolacyjności obu materiałów miejsca z pasami z wełny będą tworzyć mostki termiczne;
- wzrost ryzyka pożarowego – spękania elewacji oznaczają brak ciągłości warstwy wierzchniej ocieplenia, która w warunkach pożaru stanowi pierwszą barierę dla ognia.
Pasy z wełny w ociepleniach to również bardziej skomplikowane i czasochłonne wykonawstwo oraz wyższy kosztów (robocizna i materiały).
– Kurs na poprawę efektywności energetycznej polskich budynków stwarza olbrzymi potencjał rozwoju dla branży ociepleń. Kreowanie zagrożeń jako pomysł na wzrost udziału danego rodzaju wyrobu w rynku, chociaż etycznie wątpliwe, jest praktyką powszechnie spotykaną w wielu branżach. Na szczęście, w budownictwie naturalnym jest korzystanie ze sprawdzonych rozwiązań, którymi w ociepleniach są jednorodne systemy o potwierdzonej trwałości, skuteczności i bezpieczeństwie. Skutkiem nieprzemyślanej ingerencji w rynek materiałów ociepleniowych i nakazowości przepisów budowlanych mogłaby być, już za kilka lat, kolejna fala renowacji – tym razem wynikająca z konieczności usuwania wad wykonanych w ten sposób ociepleń – podsumowuje Kamil Kiejna, Prezes Zarządu Polskiego Stowarzyszenia Producentów Styropianu (PSPS).
***
Polskie Stowarzyszenie Producentów Styropianu z siedzibą w Warszawie, działa od 2010 roku i zrzesza 29 wiodących producentów izolacyjnych płyt styropianowych stosowanych w budownictwie, którzy reprezentują ok. 85% polskiego rynku tego materiału.
Organizacja współtworzy, opiniuje i konsultuje normy techniczne oraz przepisy prawne dotyczące produkcji i zastosowań styropianu do termoizolacji w budownictwie. Współdziała z krajowymi i zagranicznymi organizacjami branży budowlanej, instytucjami naukowo-technicznymi, organami administracji państwowej i samorządowej na rzecz rozwoju produktów styropianowych oraz ich zastosowań. Podejmuje liczne działania na rzecz jakości styropianu dla budownictwa na polskim rynku, wspierając i upowszechniając zasady uczciwej konkurencji oraz dobre standardy na rynku budowlanym.
PSPS reprezentuje polską branżę producentów styropianu w Europejskim Stowarzyszeniu Producentów EPS (EUMEPS).
Dalsze informacje:
Polskie Stowarzyszenie Producentów Styropianu
Puławska 145
02-715 Warszawa
Tel.: 500 183 184
Strona www.: www.producencistyropianu.pl, E-mail: biuro@producencistyropianu.pl
[1] Europejski rynek ETICS – kluczowe dane dotyczące europejskich zasobów budowlanych, Część 1: Główne Rynki
Ralf Pasker, EAE, 9 lutego 2026 r.
2 Wielokryterialna analiza odporności, ETICS z barierami ogniowymi na czynniki środowiskowe – dr inż. Ewa Sudoł, dr hab. inż. Artur Piekarczuk, prof. ITB, mgr inż. Aleksandra Mazurek, dr inż. Ewelina Kozikowska, Materiały Budowlane 8/2025 (nr 636).
[3]Badania: Porównanie przemieszczeń na powierzchni wyprawy tynkarskiej (połączenie EPS-MW) przy pojedynczym i podwójnym siatkowaniu, komora wg ETAG 004 (EAD), Centralne Laboratorium Badawcze, Henkel Polska, Stąporków, 2021r.
[4] M. Niziurska, M. Wieczorek, K. Borkowicz, „Badania ogniowe systemów ociepleń w dużej skali. Cz. I i Cz. II”, „Materiały Budowlane” 1/2021 i 2/2021; https://www.izolacje.com.pl/artykul/sciany-stropy/194284,badania-systemow-ocieplen-na-bazie-eps-w-duzej-skali-z-uwzglednieniem-pasow-mw;
[5] Mariusz Jeliński, Tomasz Gwiżdż, dr inż. Bartłomiej K. Papis „Badania i ocena stopnia rozprzestrzeniania ognia układu ociepleniowego w różnych konfiguracjach badawczych” 2022 r.
