Robert Samczyk założyciel MS Industry, wyróżnionej w rankingu 5 wpływowych TSL 2022, opowiada o przyszłości branży relokacji zakładów produkcyjnych w dobie przemysłu 4.0. 

Gdy wrzuciłem w wyszukiwarkę hasło „relokacja maszyn” wyskoczyło niewiele firm. Czy brak nadmiernej konkurencji oznacza to, że przenoszenie linii produkcyjnych jest tak skomplikowanym procesem, że mało kto się na to porywa, czy raczej jest to wynikowa braku popytu?

Popyt na te usługi jest stale rosnący, ale faktycznie poziom ich skomplikowania odstrasza potencjalnych nowych graczy. Dla ludzi z mojego zespołu nawet najbardziej złożona linia produkcyjna, czy gigantyczna maszyna jest do przeniesienia bez względu jak daleko jest cel.  W MS INDUSTRY zespół wybitnych fachowców realizuje demontaż i montaż całych zakładów produkcyjnych, nawet najbardziej skomplikowanych, w oparciu o wypracowane procesy technologiczne. Zanim wezmą się do pracy, robią bardzo dokładny przegląd maszyn i wszelkich urządzeń, weryfikują poprawność działania, a następnie zaczynają demontaż i przygotowanie do transportu. Załadunek odbywa się z wykorzystaniem bardzo nowoczesnych specjalistycznych urządzeń, które zakupiliśmy na własność firmy, by mieć gwarancję jakości, bezpieczeństwa i dostępności od ręki. Cały proces musi przebiegać bardzo sprawnie, dlatego, nie godzę się na żadne półśrodki. Skompletowałem najlepszych fachowców na rynku i zainwestowałem w najnowocześniejszy sprzęt. To spowodowało, że w zaledwie dwa lata MS INDUSTRY pozyskało kontrakty u takich gigantów jak BOSCH, COCA-COLA, BMW, OPEL czy LG. Realizowaliśmy je tak w Polsce jak i w całej Europie. Obserwuję, że popyt na nasze usługi tylko rośnie i nie obawiam się innych graczy.

Najcięższy rozładunek, jaki dotychczas zrealizowaliście?

Dla naszego klienta rozebraliśmy linię produkcyjną, której korona prasy ważyła 360 ton. Było to możliwe nie tylko dzięki bogatemu doświadczeniu moich ludzi, ich sprawności organizacyjnej, zaangażowaniu i nieprzeciętnej kreatywności, ale również dzięki temu, że mają do dyspozycji najbardziej innowacyjny w Polsce i rzadki w Europie sprzęt, np. suwnicę hydrauliczną o udźwigu 1100 ton, czy w pełni elektryczne żurawie JMG sterowane z pilota o udźwigu 60 ton. Bardzo ciekawe jest, że dziś jesteśmy bardziej rozpoznawali za granicą niż w Polsce, mamy zlecenia na rynkach niemieckim, holenderskim, belgijskim, czeskim, słowackim, skandynawskim oraz litewskim.

Branża TSL w czasie pandemii odnotowała poważne problemy, a teraz weszła w okres kolejnych wyzwań związanych z szaleństwem cen paliw. Pan założył MS INDUSTRY w czasie pandemii i odniósł sukces. A jak się firma odnajduje dziś w kryzysie energetycznym?

To prawda zaczęliśmy w najtrudniejszym okresie, ale wiedziałem, że nie mam czasu do tracenia. Powiedziałem sobie – albo teraz, albo nigdy – a moja intuicja i determinacja natychmiast przyniosły efekty. Rynek relokacji maszyn będzie się rozwijał, bez względu na ceny pali. Technologia produkcji stale się zmienia, unowocześnia, więc przedsiębiorstwa muszą wymieniać linie produkcyjne, rozbudowywać stare, modyfikować maszyny czy powiększać parki maszynowe. Dlatego branża relokacji jest odporna na zmiany koniunktury gospodarczej. Nawet recesja jest powodem do zamówień naszych usług. Są przecież zakłady, które muszą się zrestrukturyzować lub zamknąć.  I w tych procesach niezbędni są tacy fachowcy jak MS INDUSTRY. Jest to najmniej przyjemny obszar naszej działalności, ale mimo przykrych okoliczności ktoś musi wykonać taki demontaż .

Zatem czy są jakieś zagrożenia jakie widzi pan dla rozwoju branży relokacji?

Rozwój to konieczność stałego działania w dwóch obszarach: dostosowywania struktur organizacyjnych do zmieniającej się rzeczywistości i zapewnianie finasowania.  Wszelkie zastoje lub komplikacje powodują brak możliwości wykonania zleceń. Prowadzi to do frustracji tak zleceniodawcę, jak i zleceniobiorcę. Przydaje się mieć za równo elastyczne finasowanie jak i struktury firmy. Nie zawsze można przewidzieć niektórych sytuacji. Tak biznesowych jak i gospodarczych. Dobrze jest mieć świadomość tego, że przy tak wysokich kosztach stałych jakie mają firmy relokacyjne, warto zabezpieczyć ją w kapitał obrotowy lub finansowanie zewnętrzne.  Jeśli nie przygotujemy firmy odpowiednio, może ponieść porażkę przy pierwszym bardziej nietypowym zleceniu. Dziś w dobie kryzysu klimatycznego, bardzo dużo zleceń w branży relokacyjnej przychodzi z sektora energetycznego tj. przy budowie elektrowni słonecznych i wiatrowych, czy nawet pojazdów elektrycznych. To stosunkowo młode branże, więc firmy relokacyjne nadal się uczą w praktyce. Dlatego nie wystarczy mieć dobrych elektryków, monterów, inżynierów. Ważne, aby ci fachowcy mieli bardzo bogate doświadczenie najróżniejszych realizacji. Będą w stanie przewidzieć nawet trudne sytuacje. Natomiast głównym zagrożeniem o jakie jestem pytany to powszechna automatyzacja wszelkich gałęzi przemysłowych i sens relokacji firm produkcyjnych. Wkrótce nie będzie się opłacało przenosić produkcji na drugi koniec świata, by mniej zapłacić pracownikom np. w Chinach. Produkcja wróci do Europy i tu pozostanie. Więc jeśli będzie gdzieś przenoszona, to na krótsze dystanse, na tym samym kontynencie lub w tym samym kraju. Co wcale nie oznacza, że będzie mniej opłacalne dla firm relokacyjnych. Ja jestem spokojny co do tego jak zmieni się popyt na nasze usługi w chwili gdy przemysł wkroczy na dobre w erę 4.0. i nie obawiam się żadnych zagrożeń.

Niektórzy marzą o własnym mieszkaniu lub domu, ale znajdziemy i takich, którzy mogą zostać właścicielami prywatnego zamku. Muszą jednak przygotować się na spory wydatek.

Na rynku nieruchomości znajdziemy mnóstwo ciekawych ofert sprzedaży, np. wyspy, winnice, hotele czy nawet domy w jaskiniach. Wśród nich duże zainteresowanie budzą zawsze zamki. Kto mógłby się bowiem oprzeć wizji przebywania w komnatach czy spacerom po murach obronnych swojego prywatnego zamku. Problem w tym, że jest to bardzo kosztowne marzenie, którego realizacja wymaga grubego portfela. W dzisiejszym zestawieniu HRE Investments prezentuje najdroższe zamki wystawione na sprzedaż. Znajdziemy w nim przykłady nie tylko ze świata, lecz także z Polski.

Bretoński rekordzista

Za niemal 121 mln zł możemy stać się właścicielem zamku w południowej Bretanii we Francji. Wzniesiony w XV w. bretoński zamek to wapienna konstrukcja malowniczo ulokowana nad rzeką Aven. Zamek jeszcze do niedawna popadał w ruinę, ale przeprowadzony gruntowny remont w ciągu ostatnich 20 lat sprawił, że odzyskał on swój średniowieczny blask. Jako właściciel tej posiadłości do dyspozycji mamy aż 2,3 tys. mkw. powierzchni wewnątrz zamku, na które składa się aż 16 pomieszczeń, w tym 7 sypialni. Główny poziom budowli stanowią liczne sale, zdobione wiekowymi belkami stropowymi i wapiennymi kominkami. Na wyższe piętra dostaniemy się oryginalnymi, spiralnymi schodami wykonanymi z litego kamienia. Obiekt to jednak nie tylko zamek. W cenie są też inne budynki znajdujące się na terenie posiadłości, tj. kaplica, baszta mnichów, suszarnia lnu czy przystań na pobliskiej rzece. Teren wokół zamku to 40 ha lasów i zielonych terenów parkowych, w tym ogrody w różnych stylach (np. japońskim czy zen).

XII w. w Akwitanii

Drugi najdroższy średniowieczny obiekt w naszym zestawieniu również znajdziemy we Francji. Tym razem w historycznej krainie Akwitania, w południowo-zachodniej Francji. Obiekt ten jest jeszcze starszy niż poprzedni, został bowiem wzniesiony w XII w. Sama średniowieczna budowla obronna położona jest na 170-hektarowym terenie, na którym znajdziemy las, 5 stawów i łąki. Wnętrze zamku także jest imponujące. Na powierzchni 3 tys. mkw. znajdziemy 16 pomieszczeń, w tym salę bilardową, bibliotekę, salę konferencyjną, muzyczną, a nawet kino. Co ciekawe, pomiędzy piętrami budowli poruszać się możemy nie tylko schodami, lecz także windą. Średniowieczny charakter zamku uzupełniają wznoszące się ponad mury baszty obronne, blanki oraz wewnętrzny dziedziniec. Jedną z atrakcji, która zapewnić może rycerskie doznania, jest to, że do środka można się dostać poprzez zwodzony most. Właścicielem tej posiadłości można się stać za równowartość ponad 101 mln zł.

Rezydencja w Dolnej Austrii

W podobnym wieku, ale nieco tańszy zamek na sprzedaż znajdziemy tym razem w Dolnej Austrii, 100 km od Wiednia. Cena ofertowa tego obiektu to 16,9 mln euro, co w przeliczeniu na złotówki daje nam kwotę niemal 82 mln. Za tę cenę staniemy się jednak posiadaczami obiektu o bogatej historii. Pierwsze wzmianki o obiekcie znajdziemy bowiem w dokumentach z XII w. Był on przez wiele lat w rękach hrabiów oraz austriackich rodów. W XVIII w. został natomiast przekazany klasztorowi benedyktyńskiemu z siedzibą w Altenburgu. W latach 50. XX w. został sprzedany prywatnemu właścicielowi. Całkowita powierzchnia terenu należącego do zamku to prawie 1,8 ha, na którym znajdziemy głównie lasy i ścieżki spacerowe oraz ogrody. Zamek o powierzchni 2,5 tys. mkw. składa się z aż 31 pomieszczeń. Wśród nich znajdziemy sypialnie, salony, łazienki, ale i salę bankietową wyposażoną w barokowy kominek i freski czy małą salę bankietową z XVI-wiecznym sklepieniem lustrzanym. Dodatkowo na uwagę zasługują: późnogotycka wędzarnia, sala rycerska czy dom odźwiernego.

Klasztor w sercu Włoch

W zestawieniu obiektów zamkowych nie może zabraknąć budowli z Włoch. Na malowniczych wzgórzach Umbrii, niedaleko Orvieto znajdziemy zamek, który można nabyć za równowartość niecałych 50 mln zł. Dodatkowo obecnie pełni on funkcję luksusowego hotelu. Historia zamku, a właściwie opactwa, sięga XII w., choć pierwsze wzmianki o kompleksie klasztornym pojawiły się już w VI w. Tak długa i bogata historia sprawiła, że cały obiekt jest bardzo rozbudowany. Sercem posiadłości jest stare opactwo o powierzchni 2,4 tys. mkw. Na 3 kondygnacjach rozmieszczone są aż 22 pomieszczenia oraz 28 łazienek. Ponadto można tutaj poczuć prawdziwego ducha średniowiecznych klasztorów. Na parterze znajdują się bowiem sale jadalne – refektarze i kuchnie ze spiżarniami. Drugi obiekt wchodzący w skład posiadłości to stara twierdza o powierzchni ponad 900 mkw. z dobudowanym krużgankiem. W budynku znajdziemy 7 sypialni i 8 łazienek. Ta część jest jednak już bardziej współczesna. Poza nowoczesnym umeblowaniem czy oświetleniem znajdziemy tu również jacuzzi. Dotychczasowy właściciel miał plan, aby urządzić tam strefę odnowy biologicznej. Otoczenie zamku to iście idealny włoski krajobraz. Na prawie 12 ha znajdziemy lasy, ale przede wszystkim gaje oliwne, a dojazd do posiadłości ozdobiony jest charakterystycznymi cyprysami.

U wybrzeży Szkocji

Kolejnym najdroższym zamkiem w naszym rankingu jest zamek Earlshall, zlokalizowany u zachodnich wybrzeży Szkocji. Obiekt o powierzchni prawie 800 mkw. można nabyć za równowartość ponad 45 mln zł. Historia obiektu sięga mniej więcej połowy XVI w. Wtedy rozpoczęto jego budowę. W środku znajdziemy kilkanaście komnat, w tym 10 sypialni i 6 łazienek. W pomieszczeniach na ścianach znaleźć można herby europejskich rodzin królewskich oraz szkockich rodzin szlacheckich. Dodatkowo do zamku przynależą budynki gospodarcze i ogród otoczony średniowiecznym murem. W ogrodzie spacerować można wieloma ścieżkami, a wśród roślinności znajdziemy klomby z kwiatami, cisy, ostrokrzewy, niewielki sad czy taras różany.

Budowla jak z bajki

Jak się okazuje, zamek na sprzedaż można znaleźć również u naszych południowych sąsiadów – w Czechach. W odróżnieniu od pozostałych obiektów w zestawieniu czeski zamek jest nieco bardziej bajkowy. Uroku dodaje mu również bardzo romantyczne i malownicze położenie. Usytuowany jest bowiem wśród drzew na wzniesieniu nad jeziorem. Budowla jest największym prywatnym czeskim zamkiem. Do dyspozycji mamy tu powierzchnię aż 19 tys. mkw., na którą składa się gmach główny, dziedziniec, a także budynek gospodarczy, młyn oraz spichlerz. W bezpośrednim otoczeniu znajdziemy zespoły leśne ze szlakami turystycznymi, wspomniane stawy, ale i inne zamki. Teren przynależący do budowli ma 19 ha. Ten bajkowy zamek kosztuje 200 mln koron czeskich, czyli około 40 mln zł.

Pałac w Polsce

Zamki na sprzedaż znajdziemy nie tylko za granicą, lecz także w Polsce. W odległości ponad 100 km na wschód od Warszawy znajdziemy XIX-wieczny zamek do kupienia. Ofertę stanowi obiekt o powierzchni użytkowej niemal 1 tys. mkw., na której jest 18 pokoi. Wśród nich znajdziemy sypialnie, sale jadalne, bibliotekę i gabinety. Wokół budowli znajduje się natomiast 3,5-hektarowy park ze ścieżkami spacerowymi i fontanną oraz dodatkowymi budynkami pełniącymi funkcje rekreacyjne. Cena zamku to ponad 3mlneuro, czyli ponad 14,5 mln zł.

Oskar Sękowski
analityk HRE Investments

Pandemia i wojna w Ukrainie to wydarzenia o charakterze destrukcyjnym i przełomowym dla wielu branż, ale również dla całych gospodarek. Specjaliści od zarządzania z ogromną ciekawością obserwują przedsiębiorstwa, które dobrze sobie radzą w tej zaskakującej i niebywale złożonej sytuacji.

Beata Drzazga: Najważniejsza cecha, która pozwala przedsiębiorstwom przetrwać jest określana anglojęzycznym terminem „resilience”. Jest to ostatnio jedno z najpopularniejszych słów używanych przez specjalistów od strategii organizacyjnych. Jednak ani termin nie jest nowy, ani nowością nie jest to, że przedsiębiorstwa muszą się uczyć reakcji na nagłe zmiany w swoim otoczeniu. Przed pandemią i wojną w Ukrainie rolę przełomowych wydarzeń najczęściej pełniły rewolucje technologiczne w poszczególnych branżach czy wzrost natężenia konkurencji na rynku globalnym. Umiejętność szybkiej reakcji na zmiany w otoczeniu zawsze była też szczególnie ważna na dynamicznym rynku technologicznym.

Właściwa reakcja na zmiany bywa bardzo trudna. Po pierwsze zarządy przedsiębiorstw muszą dokładnie zrozumieć, co się dzieje w otoczeniu, po drugie, muszą wyobrazić sobie daleko idące konsekwencje tych zjawisk, co często w praktyce jest niewykonalne. Problem polega na tym, że nie wiemy, na jakie zmiany musimy przygotować organizację. Być może będzie to nagły wzrost cen surowców, a być może zakłócenia w kanałach dystrybucji lub pojawienie się nowego konkurencyjnego produktu. W dodatku kryzys może dotyczyć całej gospodarki, wybranej branży lub tylko konkretnego przedsiębiorstwa. Jedynie zdolność do szybkiego przystosowania się do zmian może zapewnić przedsiębiorstwu względną stabilizację.

Skąd się bierze odporność organizacji?

Beata Drzazga: Organizacja, która chce być odporna na niszczące i przełomowe wydarzenia musi mieć kilka cech. Po pierwsze musi mieć świadomość tego, że otoczenie nieustannie ewoluuje, po drugie musi dokładnie zrozumieć zmiany, które zachodzą w otoczeniu wewnętrznym i zewnętrznym, po trzecie musi umieć odpowiedzieć na te zmiany w logiczny i uporządkowany sposób. Z całą pewnością w sytuacji kryzysowej przydatna będzie umiejętność szybkiego podejmowania decyzji, dążenie do redukowania i rozpraszania ryzyka, otwartość na innowacje, a także rozległa wiedza, szerokie kwalifikacje i właściwe cechy osobowościowe pracowników.

Wielu specjalistów często zwraca uwagę na to, że kryzysy mogą być szansą dla przedsiębiorstw zarządzanych autorytarnie, głównie dlatego, że ich liderzy bardzo szybko podejmują decyzje, w dodatku nie mają problemu z ich sprawnym wprowadzeniem w życie. Jednak wadą organizacji „wodzowskich” jest często niski poziom kreatywności. W przypadku gdy mamy do czynienia z poważnym kryzysem, najlepszą odpowiedzią jest połączenie skuteczności z kreatywnością. Przecież demokratycznie zarządzane organizacje również mogą sprawnie reagować na zmiany rynkowe, a dbanie o tę sprawność jest jedną z ważniejszych umiejętności ich liderów, którzy dzięki temu mogą włączać pracowników w proces zarządzania.

Zdolność przedsiębiorstwa do przetrwania zależy więc w dużym stopniu od jego kultury organizacyjnej. Problem polega jednak na tym, że kryzysy czy niepewna sytuacja firmy sprzyjają napięciom i konfliktom. To prowadzi do obniżonej wydajności i zniechęcenia redukując zdolności adaptacyjne organizacji. Tak naprawdę, w sytuacji kryzysowej zawsze pojawiają się emocje i napięcia. Procedury radzenia sobie z nimi powinny więc stanowić standardowy element planów przygotowywanych na wypadek sytuacji kryzysowej.

Współpraca odpowiedzą na kryzys?

Beata Drzazga: Budowa strategii odpowiadającej na kryzys powinna się zacząć od analizy wpływu zmienionych warunków na pozycję konkurencyjną. Zmieniające się otoczenie wymusza modyfikacje strategii. Może się nawet zdarzyć, że kryzys wzmocni pozycję przedsiębiorstwa, na przykład wtedy, gdy posiada ono przewagę kosztową. Konsumenci i kontrahenci, reagując na kryzys, prawie zawsze będą szukać tańszych rozwiązań. Z drugiej strony, jeżeli przedsiębiorstwo nie posiada przewagi kosztowej, kryzys może być świetną okazją do tego, żeby zacząć jej szukać. W przeciwnym wypadku nabywcy mogą odejść do konkurentów. Oczywiście trzeba uważać, żeby zmiany nie odbywały się kosztem jakości.

Reakcja na niespodziewane i nagłe zmiany powinna uwzględniać kilka elementów. Po pierwsze powinna zapewnić przedsiębiorstwu możliwość bezpiecznego funkcjonowania w nowych warunkach. Oznacza to, że organizacja powinna rozumieć ryzyko, z jakim ma do czynienia. Po drugie odpowiedź na kryzys może wymagać przebudowy struktury i ograniczenia kosztów. Po trzecie, kryzysy stawiają zupełnie nowe zadania przed liderami, którzy muszą właściwie wskazywać kierunki zmian, dostosowywać styl zarządzania do sytuacji rynkowej, kultury organizacyjnej oraz kompetencji i umiejętności pracowników. Skuteczne przywództwo musi się opierać na wspieraniu rozwoju organizacji, jej pracowników oraz realizacji strategicznych celów. Działania liderów powinny w transparentny i zrozumiały sposób promować wartości etyczne, współpracę i kreatywność, włączać personel w proces zmian. Liderzy działają najlepiej wtedy, gdy akceptują to, że nie są nieomylni. Proces zmian powinien być okazją do nauki również dla nich.

W okresie nagłych zmian kluczowym czynnikiem warunkującym przetrwanie może być też umiejętność elastycznego wykorzystania zasobów. W szczególny sposób dotyczy to personelu. Organizacja musi znaleźć równowagę pomiędzy specjalizacją i wszechstronnością pracowników. Specjalizacja prowadzi do sprawności i skuteczności, wszechstronność pozwala na łatwiejsze dostosowanie się i wykorzystanie wiedzy. Należy również pamiętać o tym, że odporność organizacji wzrasta, gdy projekty są prowadzone przez zespoły a nie przez jednostki. Wspomaga to kreatywność i skłonność do absorpcji innowacji. Członkowie zespołów, ucząc się od siebie, szybciej i łatwiej rozwiązują złożone problemy, z którymi organizacja wcześniej nie miała do czynienia. Powierzenie większych kompetencji zespołom może być bardzo skutecznym sposobem ma budowę bardziej odpornej organizacji, oczywiście pod warunkiem, że odpowiedzialność za poszczególne projekty jest jasno określona.