Piotr Woźniak już oficjalnie dzierży stery naszego gazowego czempiona. Do niedawna był delegowany z rady nadzorczej jako p.o. prezesa. Z firmą miał już ścisłe związki: w latach 2000-2002 jako wiceprezes zarządu ds. handlu i restrukturyzacji odpowiadał m.in. za przekształcenie spółki w grupę kapitałową. Za rządów PiS był ministrem gospodarki, za koalicji PO-PSL – wiceministrem środowiska i głównym geologiem kraju. Przejmuje firmę w dość komfortowych warunkach. Ceny gazu spadają, rozpoczął także działalność terminal LNG, który zwiększa polską niezależność od dostaw gazu. Plany to rozbudowa interkonektorów oraz budowa połączeń z Norwegią i Litwą. W praktyce Polska staje się niezależna od Gazpromu i tę sytuację Piotr Woźniak powinien wykorzystać w trwającym postępowaniu arbitrażowym na wniosek PGNiG w stosunku do Gazpromu.
Główny geolog poprowadzi PGNiG
Zmiana warty w Grupie Azoty

Mariusz Bober zastąpił Pawła Jarczewskiego w fotelu prezesa Grupy Azoty, największej w Polsce (i drugiej w Unii Europejskiej) spółki nawozowej. Nowy prezes sam o sobie pisze „ekonomista, absolwent warszawskiej SGH, wszechstronny i skuteczny menadżer, specjalista do spraw trudnych”. Przez ponad dwie dekady związany był z takimi firmami, jak KGHM, Zakłady Chemiczne Police czy PGNiG. Zajmował się restrukturyzacją Walcowni Metali Łabędy, a także przekształceniem funduszu inwestycyjnego w firmę produkcyjną – KGHM Ecoren. Doprowadził do zakupu od Skarbu Państwa firmy Centrozłom Wrocław, zrestrukturyzował spółkę SUPRA Agrochemia. Był nawet kierownikiem PGR-u. Bober obejmuje dobrze zorganizowaną grupę, konkurującą na nierównym światowym rynku, gdzie przewagę mają m.in. producenci amerykańscy, korzystający z taniego gazu ziemnego. Gdzieś w tle mamy obawy przed wrogim przejęciem Azotów przez Rosjan i w związku z tym niejasny plan połączenia Grupy Azoty z PGNiG. Byłaby to skomplikowana operacja, ale przy odpowiedniej dozie determinacji – do zrobienia.
ARP pod nową batutą

Agencję Rozwoju Przemysłu prowadzi nowy dyrygent, Marcin Chludziński. Jego wcześniejsze doświadczenia biznesowe to kierowanie firmą Invent Grupa Doradztwa i Treningu oraz szefowanie spółce Urbino, zajmującej się technologiami internetowymi. Jest także licencjonowanym trenerem i doradcą specjalizującym się w planowaniu strategicznym oraz zarządzaniu projektami doradczymi w administracji publicznej i biznesie. Stale współpracuje jako wykładowca m.in. z Uniwersytetem Warszawskim, Collegium Civitas i Uczelnią Łazarskiego. Jest wziętym publicystą, publikującym m.in. w „Rzeczach Wspólnych”, „wSieci” i we „Wprost”. Kierował również think-tankiem Fundacji Republikańskiej. Teraz ma szansę przekuć publicystykę, czyli teorię, na praktykę. Agencja Rozwoju Przemysłu to jednak znacznie większy kaliber niż Invent czy Urbino, choć podobno nawet generał zarządza armią tak samo, jak kapral drużyną szeregowców. Zmienia się tylko skala.
Grad znów w energetyce

Aleksander Grad stanął na czele Zespołu Elektrowni Pątnów-Adamów-Konin (ZE PAK). Choć początkowo jego znajomość branży energetycznej ograniczała się do włączania i wyłączania światła (był m.in. prywatnym przedsiębiorcą, radnym i zastępcą wójta Gminy Pleśna, wojewodą tarnowskim i ministrem skarbu), z czasem stał się cenionym managerem. W połowie 2012 roku stanął na czele spółek PGE Energia Jądrowa i PGE EJ 1. Po tych doświadczeniach przeszedł do zarządu Tauron Polska Energia, gdzie zajmował się sprawami korporacyjnymi. Po odwołaniu w 2015 roku nie musiał długo czekać – został prezesem ZE PAK, spółki energetycznej kontrolowanej przez Zygmunta Solorza-Żaka. Firma boryka się z problemami, wyniki nie zachwycają – po trzech kwartałach 2015 r. zysk netto spadł ponad trzykrotnie w porównaniu do tego okresu z 2014r. Firmę duszą niskie ceny energii elektrycznej i rosnące koszty emisji CO2. Reszta energetyki żyje w tych samych warunkach, ale nie narzeka.
Krupiński przejął stery w PZU

Wyjaśniła się sytuacja w PZU. Andrzeja Klesyka, który zrezygnował w grudniu 2015 roku ze stanowiska prezesa, zastąpił 35-letni Michał Krupiński. Mimo młodego wieku nie brakuje mu ani wiedzy, ani doświadczenia. Jest absolwentem SGH, ukończył też studia MBA na Columbia University w Nowym Jorku. W 2006 roku, mając zaledwie 26 lat, został sekretarzem stanu w Ministerstwie Skarbu Państwa, gdzie zajmował się m.in. nadzorem właścicielskim i programem konsolidacji sektora energetyki. W latach 2008-2011 pracował w Radzie Dyrektorów Banku Światowego, a następnie był prezesem zarządu Merrill Lynch Polska i szefem bankowości inwestycyjnej na Europę Środkową i Wschodnią w Bank of America Merrill Lynch (odpowiadał m.in. za nadzorowanie i prowadzenie projektów fuzji i przejęć).
Nowe twarze na czele Energi i Enei

Dariusz Kaśków zastąpił Andrzeja Tersę za sterami Energi, jednego z czterech polskich koncernów energetycznych. Nowy szef był już dyrektorem generalnym kaliskiego oddziału Energi oraz wiceprezesem i p.o. prezesa spółki Energa Operator. Przez krótki czas pełnił także funkcję wiceprezesa KGHM Polska Miedź. Większe doświadczenia ma z działalności w administracji samorządowej. Był m.in. burmistrzem Głubczyc, radnym i starostą powiatu Głubczyce. W finansach sprawdzał się jako prezes i dyrektor jednego ze SKOK-ów. Rewolucji w Enerdze nie planuje: koncern stawia na dystrybucję i budowę odnawialnych źródeł energii. Z kolei prezesem Enei (w miejsce odwołanego w grudniu Krzysztofa Zamasza) został Mirosław Kowalik, przez lata dyrektor sprzedaży i marketingu w Alstom Power w Polsce. Pracował też jako wiceprezes i dyrektor ds. rozwoju biznesu w SNC-Lavalin Polska – może się więc pochwalić doświadczeniem w branży energetycznej i to z perspektywy spółek prywatnych. Wymiana kadr zarządzających w elektroenergetyce powoli dobiega końca. Czekamy jeszcze na PGE.
Czas nowych operatorów

Polskie Sieci Elektroenergetyczne i PERN „Przyjaźń” mają nowych szefów. Na czele tej pierwszej stanął Eryk Kłossowski, a drugiej – Igor Wasilewski. Zarządzaniem PSE zajmie się prawnik i mecenas, do niedawna pracujący w kancelariach adwokackich. Specjalizuje się w prawie energetycznym i europejskim prawie konkurencji. W przeszłości związany z Ernst & Young, ekspert w Instytucie Jagiellońskim, szefował Fundacji Inicjatyw Bezpieczeństwo-Rozwój-Energia. Zastąpił Henryka Majchrzaka (były prezes PGE Górnictwo i Energetyka, dyrektor Departamentu Energetyki Ministerstwa Gospodarki). Igor Wasilewski ma za sobą stanowiska zarządcze i managerskie w firmach paliwowo-energetycznych: GPEC, Gaz-System, PGNiG. Przedsiębiorstwo Eksploatacji Rurociągów Naftowych „Przyjaźń” zawiaduje polskim odcinkiem rurociągu naftowego, siecią rurociągów produktowych i magazynami ropy naftowej.
Prof. Zaleska na czele GPW
Prof. Małgorzata Zaleska w fotelu prezesa to dla warszawskiej Giełdy Papierów Wartościowych bardzo dobra wiadomość. Zresztą to sami akcjonariusze gremialnie wskazali na jej kandydaturę. Czego nie ma w jej bogatym życiorysie? Absolwentka SGH po japońskich kursach polityki ekonomicznej, studium administracji na UW i wreszcie – profesura tytularna. Do tego ładnych parę lat w zarządzie NBP, praca w Centralnej Komisji ds. Stopni i Tytułów, a także w EFC (Economic and Financial Committee) przy Radzie UE. Małgorzata Zaleska też prezesem Bankowego Funduszu Gwarancyjnego, członkiem Komisji Nadzoru Bankowego, ekspertem ministra edukacji narodowej i sportu, członkiem Rady GPW, doradcą prezesa BFG. Doświadczeń wystarczyłoby dla kilku osób. Wiesław Rozłucki, pierwszy prezes GPW, choć po nominacji Małgorzaty Zaleskiej został odwołany z przewodniczenia Radzie Giełdy, podkreślił, że wybór nie jest polityczny, a GPW poprowadzi fachowiec. Potrzebny, bo czasy świetności giełdy minęły, zmiany w OFE zmniejszyły strumień pieniędzy płynący na parkiety, wielu drobnych inwestorów odeszło zniechęconych stratami, a spektakularnych debiutów nie widać. Nową prezes musi jeszcze zatwierdzić Komisja Nadzoru Finansowego.


















