Suzuki Motor Poland powstało w 1992 roku jako spółka córka japońskiego koncernu. Po 25 latach działalności, Suzuki Motor Corporation z uznania dla wyników marki na polskim rynku zadecydowało o wprowadzeniu zmian w lokalnym zarządzie spółki. Po raz pierwszy w historii marki Prezesem Zarządu zostaje przedstawiciel lokalnych struktur kadrowych – Piotr Dulnik. Od wielu lat związany z branżą automotive, pracuje w Suzuki Motor Poland od 2007 roku. W swojej karierze pełnił funkcje menadżerskie – Dyrektora Sprzedaży oraz Dyrektora Generalnego Sprzedaży i Marketingu.
Wielu kierowców będzie zadowolonych z wysokiej pozycji za kierownicą. Miejsca na tylnej kanapie jest zaskakująco dużo i wydaje mi się, że właśnie drugi rząd jest najmocniejszym atutem Japończyka. Ponieważ fotele przednie umieszczono wysoko, z tyłu możemy siedzieć z wyprostowanymi nogami. Żadne inne auto w tej klasie nie może poszczycić się tak ogromną przestrzenią na nogi. Mitsubishi to bardzo poręczne auto. Niezwykle łatwo manewruje się nim po mieście i tu gromkie brawa należą się inżynierom za niewiarygodną zwrotność. Bardzo bezpośredni i czuły jest układ kierowniczy, ale jadąc autostradą musimy uważać na nagłe podmuchy wiatru, które potrafią przestawić auto na drugi pas. Zawieszenie jest sprężyste i czuć w nim sportowego ducha rajdowych modeli koncernu. Karoseria nie przechyla się na zakrętach, a jazda w górach daje kierowcy wiele radości. Silnik naszego egzemplarza niestety nie jest w stanie wykorzystać możliwości układu jezdnego. 116KM i brak turbiny powoduje, że w mieście jest jeszcze przyzwoicie, ale szybka jazda autostradą nie jest żywiołem podstawowej jednostki napędowej. Spalanie benzynowego motoru zadowoli za to oszczędnych kierowców. Średnio 7 litrów na sto kilometrów nie będzie specjalnym wyczynem.
Mitsubishi ASX, szczególnie w specyfikacji Cool Edition, to samochód dla tych kierowców, którzy szukają niezawodnego i nieprzeładowanego elektroniką auta, które będą użytkować głównie w mieście, nie bacząc na wysokie krawężniki, czy dziurawe ulice. Takiego normalnego samochodu na co dzień.
Dojechaliśmy do Wyszkowa i tu znów „niespodzianka”. Kolizja aut na obwodnicy miasta i korek. Przezornie skręciliśmy na boczną drogę, ale ta niestety przypominała wyroby nabiałowe z kraju wiecznie zielonych górskich łąk. Wybór tej trasy okazał się jednak strzałem w dziesiątkę, ponieważ właśnie na takich krętych i dziurawych drogach Cross Country czuje się najlepiej. Sposób w jaki zawieszenie radzi sobie z ubytkami nawierzchni powinien być wzorem dla innych. Auto wręcz płynie po nierównościach, pozostając przy tym cudownie stabilne podczas pokonywania ciasnych zakrętów. Nie wiem jak poradziłoby sobie auto na 21 calowych kołach, a takie można zamówić, ale 19 cali i gruba warstwa gumy wydaje się być optymalna.
Range Rover Velar to jeden z niewielu samochodów, który wygląda jeszcze lepiej na żywo niż na zdjęciach. Proporcje sylwetki są niesamowite. Z boku, do linii okien przypomina klasycznego „Rendża”. Miękko przetłoczone, duże połacie lakierowanego aluminium i ogromne wnęki na koła. Producent zmieścił w nich 22-calowe felgi i jeszcze całkiem sporo gumy. Linia dachu wraz z powierzchnią szklaną to zupełnie inna historia. Range Rover przyzwyczaił nas do zwalistych konstrukcji, które oczywiście nieprawdopodobnie luksusowe, raczej nie należały do lekkich. W przypadku Velara mamy do czynienia z zupełnie innym podejściem do projektowania nadwozia. Dach został poprowadzony bardzo nisko, a powierzchnia szyb jest niezwykle mała jak na dużego SUV-a. Tył jest rozwinięciem stylistycznym obecnej linii modelowej producenta, ale to przód jest największym zaskoczeniem. Już widok stojącego auta poraża, a co jeśli nagle pojawi się w tylnym lusterku? Samochód wygląda jak drapieżny dinozaur, który szczerzy swe wielkie zębiska i przygotowuje się do ataku. Ataku, który zawsze jest skuteczny i bardzo bolesny dla swojej ofiary. Reflektory przednie to konstrukcje Matrix-Laser LED z adaptacyjnymi światłami drogowymi. Ich wyraz sprawia, że boję się Velarowi spojrzeć głęboko w oczy. Styliści zaszaleli z wysuwającymi się klamkami, które są bardzo efektowne, ale przyczepić się muszę do ich wykończenia. Do pełni szczęścia zabrakło mi tego miedzianego lakieru, widocznego na wielu detalach. Szeroko otwierające się drzwi zakrywają próg, co ma niebagatelny wpływ na czystość nogawek spodni.
Dobrze, już dobrze… odpalam ten silnik. Dźwięk trzystukonnego, sześciocylindrowego dizla w układzie V, znamy już z Jaguara XF, jednak w Velarze jest jakby bardziej dystyngowany. Oczywiście warczy na wszystko, co napotka na swej drodze, ale robi to wysuwając żuchwę do przodu pytając „Would You mind get out of my way?” Zaraz po tym skacze swej ofierze do gardła, pierwszą setkę osiągając już po 6,5 sekundy. Ale to moment obrotowy 700Nm robi największe wrażenie, bo od 100km/h w górę jest chyba jeszcze lepiej. Range Rover zupełnie się nie męczy i przestaje przyspieszać dopiero gdy prędkościomierz wskaże 241km/h. Kompletnie przy tym nie przechyla się w zakrętach. Zachowuje się jak samochód wyścigowy i nie zdziwiłbym się, gdyby ktoś zabrał go na tor. Wrażenie podczas jazdy jest takie, jakbyśmy prowadzili auto sportowe, ale siedząc na pierwszym piętrze. Potrafi być jednocześnie subtelny i komfortowy niejako unosząc się nad jezdnią. I wszystko to na tych wielkich kołach. Średnica zawracania 11,6 metra pozwala na sprawne poruszanie się w mieście oraz parkingach pod biurowcami, a wymiary zewnętrzne nie odbiegają od kombi klasy średniej. Tym, którzy widzą go w swojej firmie dam jeszcze jeden argument do rozmowy z flotowcem. Średnie spalanie w teście wyniosło 9,1 litra na 100 kilometrów, a przypomnę, że Range Rover Velar nie jest zawalidrogą. Jeśli więc choć trochę zasiałem w Was myśl o posiadaniu tego Brytyjczyka, pospieszcie się zanim Wielka Brytania odizoluje się znów od świata i obecna cena zostanie obłożona cłem. Za trochę ponad 500 tysięcy złotych otrzymacie doskonale wyposażony i wykonany, wyjątkowy samochód, którego nie da się pomylić z żadnym innym. Auto z mocnym silnikiem i luksusem dużego „Rendża”, za ułamek jego ceny. I koniecznie poproście sprzedawcę o tabliczkę na bramę z napisem „Zły Velar”.
