Jak podaje
Obserwatorium Rynku Paliw Alternatywnych PSPA, projekt rozporządzenia Ministra
Energii w sprawie szczegółowych warunków udzielania oraz rozliczania
wsparcia ze środków Funduszu Niskoemisyjnego Transportu zakłada do 36 tys.
zł dopłaty do zakupu samochodu elektrycznego, 150 tys. zł do instalacji stacji
ładowania dużej mocy i ponad 1 mln zł na zakup autobusu elektrycznego. Projekt
został skierowany do konsultacji publicznych.
Projektowane rozporządzenie ma na
celu określenie zasad udzielania oraz rozliczania wsparcia dla instrumentów
określonych w nowelizacji ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych. Jak
informuje Ministerstwo Energii, właściwe określenie warunków wsparcia
projektów pozwoli zagospodarować większość płaszczyzn wdrażania
elektromobilności w Polsce. Fundusz Niskoemisyjnego Transportu został
powołany z dniem 28 lipca 2018 r. Ze względu na szeroki zakres działań
finansowanych z FNT (jedenaście obszarów) w ustawie go ustanawiającej nie
określono warunków udzielania wsparcia.
Ustawa przewiduje m.in. wsparcie budowy lub rozbudowy infrastruktury dla
dystrybucji lub sprzedaży sprężonego gazu ziemnego (CNG) lub skroplonego gazu
ziemnego (LNG), wodoru oraz infrastruktury ładowania EV. Jak wskazują
autorzy projektu rozporządzenia, konieczne jest zaproponowanie inwestorom
takich dopłat do budowy punktów ładowania, które pozwolą im rozwinąć ten obszar
do poziomu, który da konsumentom pewność, że pojazd elektryczny jest tak samo funkcjonalny
jak pojazd spalinowy.
O wsparcie mogą ubiegać
się przedsiębiorcy wykonujący działalność koncesjonowaną w zakresie
dystrybucji paliw
gazowych, obrotu gazem, obrotu paliwami ciekłymi, obrotu energią elektryczną,
dystrybucji energii elektrycznej, będący operatorem ogólnodostępnej stacji
ładowania lub operatorem stacji gazu ziemnego, jak również będący dostawcą
usługi ładowania, o których mowa w ustawie o elektromobilności. Dodatkowo,
w projekcie określono wymagania dotyczące dotychczasowego okresu prowadzenia
działalności, poziomu zatrudnienia oraz lokalizacji siedziby wnioskodawców w
Polsce.
Maksymalny poziom wsparcia,
niezależenie od rodzaju infrastruktury, ma wynosić nawet 50% kosztów
kwalifikujących się do objęcia wsparciem. W zależności od rodzaju
infrastruktury, określono progi kwotowe, które wynikają z aktualnych kosztów
związanych z utworzeniem konkretnego rodzaju stacji ładowania lub tankowania
paliw alternatywnych. Co do zasady, formą w jakiej będzie udzielana pomoc jest
dotacja.
Z uwagi na przewidywany rozwój rynku w zakresie stacji ładowania energia
elektryczną wprowadzono zasadę, iż od 2023 r. wsparcie na ta infrastrukturę w
postaci dotacji zostanie ograniczone do 30% kosztów kwalifikujących się do
objęcia pomocą. Pozostała część pomocy będzie mogła zostać udzielona w postaci
pożyczki. Nie ulegnie zmianie poziom dofinansowania i przez cały okres ma on
wynosić 50%.
Zgodnie z projektem, łączna kwota
wsparcia na inwestycję związaną z budową lub rozbudową jednej stacji ładowania
normalnej mocy nie może przekraczać 25 500 zł, dużej mocy 150 000 zł,
stacji tankowania CNG 750 000 zł, stacji tankowania LNG 1 200 000 zł, a w
przypadku punktu tankowania wodoru – 3 000 000 zł.
Rozporządzenie dookreśla także
m.in. wsparcie publicznego transportu zbiorowego wykorzystującego
biopaliwa ciekłe, inne paliwa odnawialne, CNG, LNG, wodór lub energię
elektryczną. Dofinansowanie może zostać przeznaczone na zakup pojazdów
służących do transportu zbiorowego oraz budowę lub rozbudowę infrastruktury
ładowania, tankowania lub zasilania środków drogowego publicznego transportu
zbiorowego. Wsparcie udzielane będzie w formie dotacji.
Projekt określa poziom wsparcia i
maksymalne kwoty jakie mogą zostać przeznaczone w ramach środków FNT na jeden
pojazd. Przewidywane kwoty mają zrównoważyć obecne ceny pojazdów zasilanych
paliwami alternatywnymi do poziomu pojazdów obecnie wykorzystywanych tj.
pojazdów silnikowych. W zakresie wsparcia infrastruktury ładowania lub
tankowania paliwami alternatywnymi wskazano maksymalne poziomy dofinansowania
odrębnie dla każdego z rodzajów paliw, wraz z określeniem kwotowym maksymalnego
dofinansowania dla jednej stacji ładowania lub tankowania.
Na podstawie projektu, maksymalna wysokość wsparcia w przypadku autobusu
elektrycznego wynosi 55% kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem, przy
czym nie więcej niż 1 045 000 zł na jeden pojazd. W przypadku trolejbusu
jest to 45% kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem, nie więcej niż
720 000 zł na jeden pojazd. W przypadku autobusu na CNG lub LNG nie
więcej niż 15% kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem i nie więcej
niż 150 000 zł na jeden pojazd. Natomiast w przypadku autobusu
wodorowego przyjęto nie więcej niż 55% kosztów kwalifikujących się do objęcia
wsparciem i jednocześnie nie więcej niż 2 000 000 zł na jeden pojazd.
Również i w tym obszarze w celu
racjonalnego wydatkowania środków publicznych określono zasady
trwałości projektów wspartych środkami FNT. Na beneficjentów nałożono obowiązek
utrzymania zakupionych pojazdów przez 5 lat dnia ich oddania do eksploatacji, a
także wykorzystania majątku wspartego środkami FNT zgodnie z przeznaczeniem
przez 5 lat od dnia oddania go do użytkowania. Wsparcie w ramach tego
instrumentu udzielane będzie zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. dotyczącego
usług publicznych w zakresie kolejowego i drogowego transportu pasażerskiego
oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 1191/69 i (EWG) nr 1107/70 i
stanowić będzie formę rekompensaty za świadczenie usług w ogólnym interesie
gospodarczym. W związku z tym, przy spełnieniu tych warunków, pomoc taka nie
wymaga notyfikacja w Komisji Europejskiej
Kolejnym sektorem wsparcia
przewidzianym w ustawie jest zakup nowych pojazdów i jednostek pływających
zasilanych biopaliwami ciekłymi, CNG, LNG, wodorem lub wykorzystujących do
napędu energię elektryczną. Zgodnie z projektem rozporządzenia, wsparcie
określone w tym rozdziale może być przeznaczone na nabycie pojazdu w celu innym
niż w świadczenie usług w zakresie publicznego transportu zbiorowego.
Również i w tym przypadku
wsparcie udzielane będzie w formie dotacji. W przypadku gdy podmiotem
ubiegającym się o wsparcie jest przedsiębiorca wykonujący działalność
gospodarczą w zakresie sprzedaży hurtowej lub
detalicznej pojazdów, obejmie go obowiązek zawarcia w umowie sprzedaży warunku
dla klienta detalicznego lub hurtowego, że klient ten zapewni trwałość i
użytkowanie pojazdu objętego wsparciem przez 2 lata od dnia zakupu.
Dodatkowo w celu ograniczenia
przypadków skorzystania ze wsparcia i zbycia pojazdu po cenie nie
uwzględniającej jego uzyskanie, wprowadzono obowiązek sprzedaży po cenie
stanowiącej różnicę pomiędzy cena rynkową a kwotą wsparcia otrzymaną na
pojazd. Wsparcie w ramach tego instrumentu będzie mogło zostać udzielone
po wydaniu przez Komisję Europejską pozytywnej decyzji o jego zgodności ze
wspólnym rynkiem.
Maksymalna wysokość wsparcia w przypadku pojazdu elektrycznego wynosi 30%
kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem, przy czym nie więcej niż 36
000 zł na jeden pojazd. Jeżeli taki EV ma służyć do wykonywania usług
komunalnych wartość ta wzrasta do 150 000 zł. W przypadku pojazdu zasilanego
gazem ziemnym jest to 30% kosztów kwalifikujących się do objęcia wsparciem, nie
więcej niż 150 000 zł na jeden pojazd. W przypadku pojazdu
wodorowego ma przysługiwać dotacja w wysokości 30% kosztów kwalifikujących się
do objęcia wsparciem, nie więcej niż 75 000 zł na jeden pojazd.
Wejście w życie projektu
rozporządzenia Ministra Energii spowoduje możliwość rozpoczęcia
wydatkowania środków Funduszu. Jak informuje Ministerstwo, określone warunki
oraz poziom dofinansowania będzie odpowiadać z jednej strony celom Funduszu,
zaś z drugiej wspierać cele w tym obszarze (wskazane m.in. w ustawie o
elektromobilności i paliwach alternatywnych, Planie Rozwoju Elektromobilności
„Energia do przyszłości” oraz Krajowych Ramach Polityki Rozwoju Infrastruktury
Paliw Alternatywnych).
gov.pl,
materiały własne
