.
Strona główna Blog Strona 332

Michał Sapota, prezes zarządu Murapol SA „Zmieniamy rzeczywistość”

Michał Sapota, prezes zarządu Murapol SA, opowiada o drodze jego firmy do pozycji lidera polskiego rynku mieszkaniowego

rozmawia Wojciech Gryciuk

Czy branża mieszkaniowa po spektakularnych wynikach sprzedażowych w ostatnich latach przegrzała się i czeka ją wyhamowanie tempa rozwoju?
Deweloperzy od kilku lat osiągają bardzo wysokie poziomy sprzedaży. Najlepiej to widać na naszym przykładzie. Cztery lata temu sprzedaliśmy 1 tys. mieszkań, ale w zeszłym już ponad 3 tys., czyli o 27 proc. więcej niż rok wcześniej. W tym roku planujemy sprzedać jeszcze więcej, bo 4 tys., w przyszłym 5 tys., a w jednym z kolejnych może nawet 10 tys. W mojej ocenie deficyt mieszkań szacowany na 2–3 mln lokali oraz jakość substancji istniejącej powodują, że pomimo uruchomienia rządowego programu mieszkaniowego nie ma podstaw, by wieścić nadejście kryzysu na rynku mieszkaniowym. Być może jego tempo wzrostu się zmniejszy, ale nie odbędzie się to kosztem dużych firm deweloperskich o stabilnych fundamentach i przemyślanych modelach biznesowych. Na przykład takich jak Murapol, który jednak przeszedł długą i krętą drogę do osiągnięcia pozycji championa polskiej branży deweloperskiej, nieprawdaż? Budowanie podmiotu o zasięgu ogólnopolskim od początku było celem trójki właścicieli firmy, kiedy zakładali ją w 2001 r. w Bielsku-Białej. Przełom nastąpił w 2008 r., kiedy spółka rozszerzyła zakres swojej działalności najpierw o Kraków, a potem o kolejne miasta, by dzisiaj budować w 12 miastach w Polsce, a w pięciu kolejnych przygotowywać inwestycje i coraz śmielej wchodzić na rynki zagraniczne. Miałem to szczęście, że z początkiem 2009 r. zostałem w niej zatrudniony jako dyrektor finansowy i już rok później awansowałem na stanowisko wiceprezesa zarządu. W czasach kryzysu finansowego, który wtedy trwał, banki nie były chętne do udzielania kredytów deweloperom i żeby móc się rozwijać, trzeba było wypracować nietypowe dla tego sektora metody działania, np. wynegocjować większą elastyczność w terminach regulowania zobowiązań wobec dostawców i podwykonawców czy umieć posiłkować się obligacjami. I to się sprawdziło, bo w czasach, gdy większość konkurentów ograniczała swoją działalność inwestycyjną, my uruchamialiśmy kolejne projekty, a ja w 2014 r. zostałem prezesem spółki.

Co miało decydujący wpływ na obecne sukcesy?
Przede wszystkim to, że od samego początku skoncentrowaliśmy się na budowie mieszkań dla średniozamożnych obywateli. W naszej ofercie przeważają dwupokojowe mieszkania o powierzchni 40–50 mkw. w cenie 4 tys. zł/mkw., bo na takie jest największe zapotrzebowanie na rynku. Te w cenie 10 tys. zł/mkw. też oczywiście mamy w ofercie, ale stanowią one niewielki procent całości. Do tego dochodzi prowadzenie najbardziej zdywersyfikowanej geograficznie działalności wśród aktywnych w Polsce deweloperów – to podejście stawia nas w awangardzie tego rynku. Co ważne, zanim wejdziemy do danej lokalizacji, nasz dział akwizycji wnikliwie analizuje jej potencjał i tendencje rynkowe, a na podstawie dostarczonych w ten sposób informacji ustala, czy możliwa do osiągnięcia stopa zwrotu z realizowanego tam projektu inwestycyjnego spełni nasze oczekiwania. W naszej działalności nie ma miejsca na przypadkowość decyzji inwestycyjnych. U podstaw każdego przedsięwzięcia nieruchomościowego leżą twarde dane, które mówią o opłacalności uruchamianego biznesu.


Prowadzenie działalności w tak wielu lokalizacjach wymaga odpowiedniej logistyki. Jak sobie z tym radzicie?
Kluczem do sukcesu w tym biznesie jest zadbanie o jego powtarzalność, a niezbędny do tego know-how pozyskaliśmy w ciągu 16 lat działania firmy. Obecnie nasz portfel inwestycji w przygotowaniu obejmuje blisko 900 tys. mkw. powierzchni użytkowej mieszkań w różnych częściach Polski. Już dawno przyjęliśmy zasadę, że wszystkie procesy biznesowe związane z budową mieszkań są przez nas realizowane wewnętrznie, a nie outsourcowane, dzięki czemu możemy je z jednej strony skuteczniej kontrolować, a z drugiej zagwarantować ich powtarzalność bez względu na wielkość miasta, którego dotyczy inwestycja, czy kubaturę budynków, które wznosimy.

I tutaj wchodzimy w kolejny obszar działalności Murapolu, także wyróżniający firmę na tle rynku.
O tak. Jako jedyny gracz na polskim rynku jesteśmy w stanie obsłużyć kompleksowo cały cykl inwestycyjny związany z realizacją projektu nieruchomościowego. W swoich strukturach skupiliśmy grupę spółek wykonawczych oferujących wszystkie kompetencje niezbędne do realizacji projektu inwestycyjnego, od fazy koncepcyjnej, przez realizację, do etapu wyjścia z inwestycji. Koncentracja we własnych strukturach wszystkich kompetencji pozwala nam z dwu-, trzyletnim wyprzedzeniem precyzyjnie prognozować, ile wybudujemy mieszkań i ile na tym zarobimy.

Jednak Murapol to nie tylko budownictwo mieszkaniowe…
Tak, w maju br. sfinalizowaliśmy transakcję przejęcia AWBUD-u, grupy działającej w obszarze budownictwa przemysłowego, logistycznego, energetycznego oraz związanego z ekologią. Kompetencje Grupy AWBUD stanowią ciekawe uzupełnienie potencjału Grupy Murapol. Ta akwizycja pozwala nam wyjść z biznesem poza rynek mieszkaniowy, który był dotychczas domeną naszej działalności.

Czytałem, że chętnie obsłużycie także projekty zewnętrznych inwestorów. Na czym będzie to polegało?
Przez lata prowadzenia biznesu zgromadziliśmy olbrzymi know-how związany z nieruchomościami i doszliśmy do wniosku, że kompetencje, które decydują o sukcesie Grupy Murapol, możemy zaproponować zewnętrznym inwestorom zainteresowanym wejściem na polski rynek nieruchomości, nie tylko mieszkaniowych. Dla przykładu, pojawia się fundusz inwestycyjny lub osoba fizyczna zainteresowana wykorzystaniem dobrej koniunktury na polskim rynku nieruchomościowym i, bez tworzenia własnych struktur, chce u nas wybudować osiedle mieszkaniowe, galerię handlową, magazyn czy obiekt użyteczności publicznej. My jako holding bierzemy na siebie wszystkie czynności związane z realizacją takiej nieruchomości, od wyszukania gruntów, przeprocedowania formalności administracyjnych związanych z projektem, przez jego realizację i usługi marketingowe, do obsługi sprzedażowej i posprzedażowej.

Wracając do biznesu deweloperskiego. Żeby budować tak dużo mieszkań rocznie, trzeba dysponować odpowiednimi zapasami gotówki. Jak ją pozyskuje Murapol?
Coraz rzadziej korzystamy z kredytu bankowego, bo chociaż jest on obecnie stosunkowo tani, to ma charakter celowy i może być przeznaczony tylko na realizację projektów budowlanych, a gdy zabezpieczeniem jest hipoteka, nie jest to wcale takie wygodne. Dlatego od 2009 r. regularnie zapraszamy do partycypowania w naszym rozwoju obligatariuszy, oferując im instrumenty dłużne, zazwyczaj wprowadzane do alternatywnego systemu obrotu na rynku Catalyst. Ponadto, chcąc dywersyfikować źródła zewnętrznego finansowania działalności, podjęliśmy decyzję o dzieleniu się z inwestorami marżą z projektów deweloperskich w zamian za środki zgromadzone w funduszach, które nie są długiem, a z których my możemy finansować rozwój biznesu, wykorzystując efekt skali. W 2014 r. we współpracy z Altus TFI utworzyliśmy pierwszy fundusz inwestycyjny zamknięty (FIZ) – Murapol FIZ Mieszkaniowy, który w tym roku został rozliczony zgodnie z wcześniejszymi założeniami. Jako duży podmiot, podlegający rygorom KNF, względnie wzbudzaliśmy zaufanie inwestorów, dlatego nie mieliśmy problemu, by w 2016 r., wspólnie z Trigon TFI, uruchomić kolejne pięć FIZ-ów, które przyniosły nam dodatkowe 140 mln zł. Z kolei na początku br. wspólnie z Saturn TFI oraz Heritage Real Estate utworzyliśmy Murapol HRE FIZAN, który w ciągu najbliższych dwóch lat ma zebrać od nabywców certyfikatów inwestycyjnych minimum 200 mln zł. Tworząc kolejne FIZ-y, zamierzamy pozyskać w ciągu trzech kolejnych lat 1,5 mld zł. Nasza aktywność w tworzeniu i oferowaniu produktów inwestycyjnych opartych na realizowanych przez nas projektach nieruchomościowych w naturalny sposób wykreowała trzeci segment naszej działalności – inwestycyjny.

A co z REIT-ami, które umożliwiałyby optymalizację podatkową, jeśli pozyskane przez nie środki byłyby przeznaczane na zakup mieszkań na wynajem?
To bardzo interesująca propozycja, która także świetnie wpisuje się w nasz segment finansowy, a z której chętnie skorzystamy, gdy tylko ustawodawca nam to umożliwi. Tymczasem nadal będziemy posiłkować się FIZ-ami, ale od tego roku oferując inwestorom możliwość nie tylko krótkoterminowego inwestowania w mieszkania na sprzedaż, lecz także długoterminowego w mieszkania na wynajem, co, chociaż gwarantuje niższą stopę zwrotu, jest obarczone mniejszym ryzykiem i przez to jest również atrakcyjne dla inwestorów.

A co z ekspansją na rynki zagraniczne?
Niemcy i Szkocja to obecnie dwa rynki zagraniczne naszej działalności, do których już wkrótce mogą dołączyć kolejne lokalizacje, zarówno ze Starego Kontynentu, jak i zza oceanu. Aktualnie procedujemy formalności administracyjne związane z uzyskaniem niezbędnych pozwoleń administracyjnych poprzedzających rozpoczęcie realizacji projektów mieszkaniowych w Berlinie i Zossen, gdzie ma powstać odpowiednio 120 i 230 lokali. Z kolei w Edynburgu, w dwóch przygotowywanych inwestycjach, zaplanowano łącznie 60 mieszkań, w tym na jeden projekt otrzymaliśmy już pozwolenie na budowę. Rozpoczęte projekty są pilotażowymi i mają pozwolić nam zdobyć niezbędne doświadczenie do wejścia na kolejne rynki. W naszym przypadku projekty realizowane na rynkach zagranicznych stanowią uzupełnienie naszej działalności krajowej i w żadnej mierze nie wpłyną na dalszy wzrost aktywności deweloperskiej w Polsce. Mamy duży apetyt na rozwój, a naszym celem jest stworzenie najwyższej jakości przedsiębiorstwa o międzynarodowym zasięgu.

Macie jeszcze inne pomysły na dywersyfikację działalności?
Nowy rodzaj usług, jaki chcemy zaoferować, to sprzedaż działek budowlanych innym deweloperom. Na rynku obserwujemy coraz mniejszą liczbę gruntów pod realizacje projektów mieszkaniowych, a te, które są dostępne, mają wady uniemożliwiające szybkie rozpoczęcie budowy. Część z nich typu greenfield nie ma zgód na budowę mieszkań, z kolei na tych typu brownfield nie można zacząć inwestycji z powodu obecnych na nich nieruchomości poprzemysłowych czy generalnie zanieczyszczeń. Nierzadko zdarza się, że od kupienia takiej działki do rozpoczęcia inwestycji mogą minąć trzy–cztery lata, a to oznaczałoby dla dewelopera zamrożenie pieniędzy na długi czas. My chcemy na siebie wziąć obowiązki związane z ich uzdatnieniem, za co klient będzie musiał oczywiście nieco więcej zapłacić. W Polsce tego typu usług jeszcze nikt nie świadczył, ale np. w Wielkiej Brytanii są bardzo popularne.

A jak rozumieć wasze zaangażowanie w Skarbiec Holding?
Cały czas szukamy spółek giełdowych, w których moglibyśmy korzystnie ulokować nadwyżki finansowe. 1 czerwca br. kupiliśmy blisko 33 proc. akcji Skarbiec Holding, właściciela jednego z wiodących na polskim rynku towarzystw funduszy inwestycyjnych – Skarbiec TFI. Jest to dla nas atrakcyjna inwestycja o dużym potencjale rozwoju i wzrostu wartości.

Nie zapominacie przy tym o działalności CSR-owej?
Nie zapominamy i w jej ramach wspieramy sport oraz kulturę. W latach 2011–2017 sponsorowaliśmy klub piłkarski Podbeskidzie Bielsko- -Biała, którego byliśmy także współwłaścicielem, a od lipca br. jesteśmy większościowym współwłaścicielem Widzewa Łódź. Od dziewięciu lat sponsorujemy Akademię Piłkarską 21, z której najlepsi wychowankowie trafiają do krajowych i zagranicznych klubów piłkarskich. Wspólnie z nią od ośmiu lat organizujemy też jedną z najlepszych imprez sportowych dla dzieci – międzynarodowy turniej piłkarski Murapol Cup w Krakowie, na który przyjeżdżają młodzieżowe drużyny z całej Europy. Pod swoją opieką mamy także reprezentację Polski w rugby, bo tę dyscyplinę uważamy za bardzo elitarny sport. Co do kultury, to w tym i zeszłym roku sponsorowaliśmy wystawy obrazów znanego na całym świecie grafika Rafała Olbińskiego, które towarzyszyły dwóm dużym eventom: Forum Ekonomicznemu w Krynicy oraz Europejskiemu Kongresowi Gospodarczemu w Katowicach. Dlaczego wspieramy akurat Olbińskiego? Ponieważ podobają mi się jego obrazy, a kilka z nich wisi nawet w moim gabinecie w Katowicach.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Andrzej Duda patronuje II edycji Kongresu 590

Kongres 590 to miejsce łączące reprezentantów wielu środowisk, mających realny wpływ na obecną sytuację oraz tempo rozwoju naszego państwa. Podczas trwającego dwa dni wydarzenia – 16 i 17 listopada br., politycy, eksperci, dziennikarze, przedstawiciele świata nauki i biznesu będą dyskutować na temat aktualnych problemów, perspektyw i wyzwań dla polskich przedsiębiorców. Szukać nowoczesnych rozwiązań, które przyczynią się do osiągnięcia jeszcze większej dynamiki wzrostu gospodarczego Polski. Coraz częściej kongres dostrzegany jest przez najważniejsze osoby w kraju. Potwierdzeniem rosnącej rangi  i prestiżu tego wydarzenia, jest Patronat Honorowy Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Andrzeja Dudy.

– Politycy widzą konieczność rozmawiania o przyszłości kraju, szukania sposobów na poprawę warunków funkcjonowania wielu przedsiębiorców, stworzenia jeszcze bardziej podatnego środowiska pod dalszy rozwój małych i średnich firm, gwarantujący szybszy wzrost PKB w Polsce. Dzięki wsparciu Pana Prezydenta kongres mimo swojej krótkiej historii wyrasta na najważniejszą imprezę gospodarczą w kraju – mówi Łukasz Oprawski, Prezes Fundacji im. Sławomira Skrzypka.

Na zakończenie tegorocznej edycji odbędzie się uroczysta Gala, w trakcie której Prezydent RP Andrzej Duda wręczy nagrody gospodarcze polskim przedsiębiorcom. Przypomnijmy, że rok temu zostało przyznanych sześć takich wyróżnień.

 

Zajęcia otwarte w Akademii Leona Koźmińskiego

Już 9 września 2017 roku w Akademii Leona Koźmińskiego odbędą się zajęcia otwarte dla kandydatów na studia podyplomowe. W tym roku dedykowano je dwóm kierunkom: „Praktyczne zastosowanie SAP ERP” oraz nowości w ofercie uczelni – „Zarządzaniu w gospodarce o obiegu zamkniętym”. To doskonała okazja dla przyszłych studentów, żeby zobaczyć, jak w praktyce wygląda kształcenie w obu dziedzinach.

Studia podyplomowe umożliwiają poszerzanie wiedzy, kompetencji, a także zapoznanie się z nowymi trendami panującymi w światowej gospodarce. Często okazują się niezbędne na wyższych szczeblach kariery zawodowej.

Dla studentów, którzy są zainteresowani wykorzystaniem informatyki w biznesie, przygotowane zostało spotkanie stanowiące bogate wprowadzenie do tego kierunku. Poprowadzi je Sebastian Sobczyk, specjalizujący się w systemach informatycznych wspomagających działalność przedsiębiorstwa (ERP), trener programów SAP i Comarch XL, oraz Paweł Woźniak, senior konsultant SAP w modułach MM / WM / M / PP w obszarze funkcjonalnym, technicznym, a także na płaszczyźnie procesów logistycznych w wiodących zakładach przemysłu chemicznego w Polsce. 

„Zarządzanie gospodarką w obiegu zamkniętym” to natomiast dobra okazja do zapoznania się z nowymi trendami biznesowymi. Celem studiów jest przygotowanie kadry przedsiębiorców i menedżerów do zmian w zakresie reorganizacji pozyskiwania, produkcji i dystrybucji towarów oraz usług z modelu linearnego na cyrkularny. Zmiany związane są z pakietem wymagań wprowadzanych w ramach dyrektyw unijnych dotyczących gospodarki o obiegu zamkniętym w Europie. W programie jednodniowych zajęć przewidziano dwa studia przypadków. Pierwsze prowadzone przez Piotra Grodkiewicza, audytora M&M Consulting, drugie przez dr Katarzynę Michniewską z ALK. Dla najbardziej aktywnych słuchaczy organizatorzy przygotowali upominki – książki i czasopisma popularnonaukowe związane z tematem studiów.

Akademia Leona Koźmińskiego jest jedyną uczelnią w Polsce i Europie Środkowo-Wschodniej, która posiada wszystkie najważniejsze akredytacje biznesowe: EQUIS, AACSB, AMBA oraz CEEMAN. Koźmiński jest również najwyżej notowaną polską szkołą w rankingach „Financial Times”.

Aby wziąć udział w spotkaniach należy wejść na stronę Akademii www.kozminski.edu.pl i zapisać się na wybrany dzień otwarty. Liczba miejsc jest ograniczona.

„Festiwal rozwoju kariery” na Uczelni Łazarskiego

Już 9 września 2017 r. odbędzie się II edycja „Festiwalu rozwoju kariery” – wyjątkowego dnia otwartego Centrum Kształcenia Podyplomowego Uczelni Łazarskiego. Uczestników wydarzenia czeka dzień pełen inspirujących spotkań z ekspertami studiów podyplomowych Uczelni, którzy wygłoszą interesujące wykłady.

 

Uczestnicy „Festiwalu rozwoju kariery” będą mogli wysłuchać wykładów dotyczących obszarów takich jak: prawo, biznes oraz rozwój potencjału. Każdy zainteresowany sam może zdecydować, czy chce wziąć udział w całym bloku tematycznym, czy też wybrać najbardziej interesujące dla niego wystąpienia z poszczególnych dziedzin i dowolnie je ze sobą zestawić. „Serdecznie zapraszamy wszystkie osoby zainteresowane rozwojem swojej kariery na nasze wykłady otwarte, które mogą być nie tylko źródłem wiedzy, ale też ciekawą inspiracją do zdobycia nowych umiejętności i kwalifikacji w wybranym obszarze oraz projektowania swojej indywidualnej ścieżki rozwoju” – mówi dr Małgorzata Gałązka-Sobotka, dyrektor Centrum Kształcenia Podyplomowego Uczelni Łazarskiego.

Wydarzenie rozpocznie spotkanie z dr Małgorzatą Gałązką-Sobotką, która opowie o tym, jak odpowiednio zadbać o rozwój swojej kariery. Podczas kolejnych wykładów będzie można poznać odpowiedzi na następujące pytania:

Prawo:

  • Jakie są wybrane prawne i psychologiczne aspekty mobbingu w stosunkach pracy? – wykład wygłosi dr Magdalena Rycak, kierownik studiów podyplomowych „Prawo pracy i ubezpieczeń społecznych – kadry i płace”.
  • Jak zmieniła się administracja skarbowa od 1 marca 2017 r.? – wykład wygłosi dr Artur Rycak, kierownik studiów podyplomowych „Prawo podatkowe”.
  • Jakie są nowe zawody i specjalności na rynku usług prawnych? – wykład wygłosi prof. Uczelni Łazarskiego dr hab. Anna Hrycaj, kierownik studiów podyplomowych „Prawo restrukturyzacyjne i upadłościowe”, „Proces inwestycyjno-budowlany dla prawników” i innych.
  • Co powie o Tobie twój komputer? Informatyka śledcza – wykład wygłosi Witold Sobolewski, kierownik studiów podyplomowych „Informatyka śledcza”.

 

Biznes:

  • Czy slow marketing to przyszłość? – wykład wygłosi Marcin Żukowski, wykładowca studiów podyplomowych „E-marketing w praktyce”.
  • Jak tworzyć innowacyjne i pożądane przez klientów modele biznesowe? – wykład wygłosi Rafał Kamiński, pomysłodawca studiów podyplomowych „Projektowanie innowacji”.
  • Jak mózg pomaga być lepszym liderem? – wykład wygłosi dr Ewa Hartman, kierownik studiów podyplomowych „Neuro-Przywództwo”.
  • Umiesz się dobrze sprzedać? Sztuka skutecznej autoprezentacji – wykład wygłosi dr Łukasz Przybysz, kierownik studiów podyplomowych „Public Relations i marketing medialny”.

Rozwój potencjału:

  • Czy moja wymowa jest poprawna? Autodiagnoza – wykład wygłosi dr n. hum. Ewa Jeżewska-Krasnodębska, kierownik studiów podyplomowych Logopedia i Neurologopedia.
  • Jak przygotować się na sukcesy jutra? – wykład wygłoszą Joanna Liksza oraz Agnieszka Mrówka, które wykładają w programie „Executive MBA for Human Resources Professionals”.
  • Jakie są specjalizacje w branży mody pozwalające osiągnąć sukces? – wykład wygłoszą Agnieszka Oleksyn-Wajda i Urszula Wiszowata, kierujące studiami podyplomowymi „Prawo i zarządzanie w sektorze mody”.
  • Turkusowe organizacje – jak zostać liderem organizacji przyszłości? – wykład wygłosi Izabela Kluzek-Kot oraz Karolina Hudowicz, które wykładają na studiach podyplomowych „Integralny lider organizacji przyszłości – HOLILIDER”.

 

„Festiwal rozwoju kariery” odbędzie się w sobotę 9 września 2017 r., na terenie Uczelni Łazarskiego przy ul. Świeradowskiej 43 w Warszawie, w godzinach 10.00-14.00. Festiwal ma charakter otwarty (wstęp jest bezpłatny), jednak ilość miejsc jest ograniczona – obowiązują zapisy za pośrednictwem formularza dostępnego na stronie: ckp.lazarski.pl/festiwalrozwojukariery/

Więcej informacji znajduje się na stronie internetowej wydarzenia.

Podniebna taksówka

Czyż przelot luksusowym samolotem w rozsądnej cenie nie brzmi jak oksymoron? Bynajmniej, a odpowiedzią na tę zagadkę są dwa słowa: “empty legs”.

Chodzi o przelot bez pasażerów na pokładzie. Taka możliwość pojawia się, kiedy samolot musi gdzieś dolecieć, aby zrealizować lot z miejsca, w którym czeka na niego klient. “Pusty przelot” to opcja wyłącznie dla osób elastycznych. Trzeba bowiem dopasować własne plany do oferowanych bardzo konkretnych, a czasami wręcz niecodziennych terminów i destynacji. Koszty lotu są znacznie niższe, nawet o połowę w stosunku do standardowego cennika. To także opcja na specjalne okazje:  wieczór kawalerski w gronie przyjaciół? czterdziestka przyjaciela? rocznica ślubu? Jest tak wiele sytuacji, które potrzebują specjalnej oprawy. W pakiecie jest odświętny, luksusowy klimat podróży. Dzięki „empty legs” przez chwilę można poczuć się jak gwiazda. Pokłady samolotów Jet Story odwiedzali naprawdę zacni goście, między innymi: Kim Kardashian, Robert Lewandowski oraz Artur Boruc.

„Prototype 9” INFINITI w Pebble Beach

Pebble Beach, USA – Na Concours d’Elegance 2017 w Pebble Beach Nissan Motor Corporation oraz producent samochodów premium INFINITI zaprezentowali prototyp napędzanego elektrycznie roadstera w stylu retro, z odkrytymi kołami. Samochód nazwany Prototype 9 jest wskrzeszeniem idei samochodu wyścigowego z lat czterdziestych minionego wieku dla ultranowoczesnych technologii wykorzystanych do jego realizacji.

„Prototype 9 to hołd wobec pasji INFINITI dla designu i ducha innowacyjności poprzedników w Nissan Motor Corporation, na fundamentach osiągnięć których możemy się dziś tak stabilnie opierać. Wszystko zaczęło się od dyskusji – a gdyby INFINITI w latach czterdziestych stworzyło samochód wyścigowy? Wyobraźmy sobie wyczynowy bolid INFINITI z odkrytymi kołami na jednym ze słynnych torów wyścigowych tamtej ery, jak choćby na japońskim Tamagawa Speedway… Jak by ta wyścigówka wyglądała? Szkice designerów były tak oszałamiające, a sama idea tak pociągająca, że po prostu musieliśmy stworzyć ten prototyp. A kiedy pracownicy innych działów INFINITI dowiedzieli się o tym projekcie, ochoczo pospieszyli z ofertą poświęcenia swojego czasu na zbudowanie jeżdżącego prototypu.”

Alfonso Albaisa, wiceprezes INFINITI ds.designu

fot. materiały prasowe INFINITI

Prototype 9 można uznać za symbol kreatywności INFINITI, kreatywności jednocześnie designerskiej i technologicznej. Od surowych szkiców aż po dynamiczny samochód pokazany w Pebble Beach, Prototype 9 tworzony był jako wykonywane po godzinach pracy przez pracowników różnych działów Nissan Motor Corporation.

Do napędu samochodu służą prototypowe silnik elektryczny oraz akumulator – dzieła Wydziału Zaawansowanych Napędów w Nissan Motor Corporation. Te przyszłościowe technologie zestawione są z tradycyjnymi materiałami i technikami zastosowanymi do wykonania prototypu, w tym panelami ręcznie wykuwanymi przez zespół Takumi – mistrzami rzemiosła artystycznego.

„To, co rozpoczęło się jako zajęcie hobbystyczne, po godzinach, zaowocowało w pełni dopracowanym prototypem. Nasi designerzy i inżynierowie byli podekscytowani ideą tworzenia wizji auta z przeszłości, będącego hołdem dla naszych korzeni. W miarę rozwoju pomysłu, do projektu włączało się coraz więcej osób. Pracownicy INFINITI dowiedli umiejętności projektowania i konstruowania wyrafinowanych układów napędowych, ale chcieli też wzbogacić projekt swoim kunsztem rzemieślniczym. Zrealizowali prekursorską ideę Prototype 9 jako efekt własnej kreatywności; odtworzyli i zrealizowali od nowa przeszłość. I to napędzaną futurystycznym elektrycznym zespołem napędowym. Łączący nowoczesną technologię z rękodzielniczym artyzmem Prototype 9 jest hołdem dla praojców INFINITI.”

Roland Krueger, Prezes INFINITI

 

fot. materiały prasowe INFINITI

Inspiracją dla Prototype 9 były początki japońskiego sportu motorowego. Skonstruowany na zamówienie model Prince R380, który również zostanie pokazany podczas Monterey Car Week w The Quail Motorsports Gathering, ustanowił kilka rekordów prędkości w roku 1965, a w 1966 odniósł zwycięstwo w klasyfikacji generalnej Grand Prix Japonii na Fuji Speedway.

Firma Prince Motor Company jest uważana za pierwszego w Japonii producenta samochodów premium, a INFINITI Motor Company wraz ze swoją aktualną ofertą produkcyjną jest jej bezpośrednim spadkobiercą. Prezentowany na The Quail model R380 to dokładnie ten samochód, który odniósł historyczne zwycięstwo w Grand Prix Japonii  i jedyny egzemplarz R380, jaki przetrwał do dziś.

 

„Z satysfakcją potwierdzamy, że INFINITI, ze swą wyjątkową stylistyką, sportowym duchem i osiągami oraz awangardowymi technologiami, ma w sobie sporą część DNA firmy Prince Motor Company, która niegdyś weszła w skład koncernu Nissan Motors. Prototype 9 to emanacja ducha artystycznego i inżynierskiego typowego dla naszej marki.”

Alfonso Albaisa, wiceprezes INFINITI ds.designu

 

Produkowane obecnie i zaplanowane na przyszłość modele INFINITI oznaczane są symbolami „Q” bądź „QX”, ale Prototype 9 jest zupełnie inny. Nawiązuje do korzeni firmy. Cyfra 9 to po japońsku „kiu”, a więc brzmi tak, jak litera „q” w wymowie angielskiej. A przecież ta jest stosowana w nazewnictwie wszystkich produkowanych seryjnych modeli marki.

fot. materiały prasowe INFINITI

Prototype 9. Designerzy wyobrażają sobie „A co by było, gdyby…?”

„Dyskutowaliśmy na temat prawdopodobieństwa odnalezienia nierozpoznawalnego samochodu wyścigowego, ukrytego przez całe dekady w jakiejś stodole gdzieś w głębi japońskiej prowincji. Próbowaliśmy wymyślić, jak taki samochód by wyglądał i z czego byłby zrobiony. Wyścigowe bolidy z tamtych czasów, takie z odkrytymi kołami, były przepięknymi maszynami – eleganckimi, potężnymi, emanującymi czystością formy podporządkowanej funkcji. To było takie motoryzacyjne fantazjowanie, ale spowodowało, że w pewnej chwili wyobraźnia zaczęła pracować pełną parą, więc złapaliśmy za ołówki i stanęliśmy przed pustymi arkuszami papieru.”

Alfonso Albaisa, wiceprezes INFINITI ds.designu

 

Punktem wyjścia do tchnienia życia w projekt Prototype 9 był szkic konceptualny – reinterpretacja wyścigowego auta INFINITI zainspirowana roadsterami i samolotami z epoki, ale ucieleśniona z wykorzystaniem nowych materiałów i najnowocześniejszych technologii. Od tego momentu myśl o przeniesieniu szkiców Prototype 9 do rzeczywistości była nie do powstrzymania. Albaisa naszkicował pojazd o smukłej linii, z nadwoziem zainspirowanym aeronautyką, wykonanym z surowego metalu. Idea, początkowo dzielona tylko z najbliższymi kolegami, błyskawicznie jednak rozpaliła członków zespołu stylistów INFINITI, a wielu głośno zaczęło się od razu wręcz domagać, by taki samochód zrealizować. Szkic Albaisy wywołał efekt domina – każdy, kto go zobaczył, natychmiast dochodził do wniosku, że trzeba się tym zająć na poważnie i bardzo szybko całą firmę rozpaliła żądza poprowadzenia projektu poza fazę rysowania. Designerzy w INFINITI Design Studio w Atsugi w Japonii zaczęli rysować i tworzyć własne propozycje detali auta, prezentując na przykład kształt, styl i materiały, które mogłyby pojawić się w kokpicie. Rysunki przeniesiono na gliniane modele w małej skali. Niedługo potem wyrzeźbiono model w pełnej skali.

fot. Materiały prasowe INFINITI

Japońskie rękodzieło

„Stworzenie rzeczywistego modelu INFINITI Prototype 9 przebiegło absolutnie spontanicznie, wręcz w organiczny sposób. Kiedy zaczęliśmy pracować nad fizycznym modelem, wieści rozeszły się poza zespół stylistów i inne wydziały szybko zaczęły zgłaszać się do nas z propozycjami wsparcia. W końcu fama o projekcie dotarła także do zespołu produkcyjnego, który także zapałał chęcią włączenia się w tworzenie czegoś wielkiego i popisania się swoją kreatywnością.”

Alfonso Albaisa, wiceprezes INFINITI ds.designu

fot. materiały prasowe INFINITI

 

Gdy zespół produkcyjny INFINITI zorientował się, że projekt Prototype 9 jest już w toku, natychmiast wyszedł z ofertą zbudowania go. Model przewieziono w tajemnicy z INFINITI Design Studio w Atsugi do wyizolowanej części Centrum Badawczo-Rozwojowego Nissana w Oppamie pod Yokohamą w Japonii. Tu można było dyskretnie budować samochód. Najwyższej klasy mistrzowie rzemiosła z Nissan Motor Corporation stworzyli zespół Takumi, by ręcznie wykonać, inspirowany sportami motorowymi oraz aeroplanami, bolid wyścigowy.

 

Korpus Prototype 9 wykonany z surowego metalu jest efektem niezliczonych godzin precyzyjnej pracy. Stylistyka obecnie produkowanych seryjnie aut marki cechuje się gładkimi powierzchniami i ostrymi liniami wymagającymi specyficznych procesów produkcyjnych i wykorzystywania silnych przetłoczeń. Projekt realizowany z dala od nowoczesnych linii produkcyjnych przynosi podobne efekty, ale osiągnięto je dzięki zupełnie innym, bo tradycyjnym, metodom wytwórczym.

 

Nadwozie auta wykonano z paneli stalowych osadzonych na stalowej ramie kratownicowej. Panele zostały ręcznie wykute i wykończone młotkowaniem przez artystów Takumi. Także tymi rzemieślniczymi metodami stworzone zostały typowe dla INFINITI elementy obecne w Prototype 9, jak dwułukowy grill, „rekinie skrzela” za przednimi kołami, wyoblona maska i ostre linie poprowadzone od przodu aż po sam tył auta.

 

Samochód jest bezwstydnie inspirowany stylem retro. Pełno tu nawiązań do aeronautyki. Prototype 9 charakteryzują gładkie, lotnicze powierzchnie, długa maska i krótkie zwisy, wyeksponowany kokpit oraz oczywiście konstrukcja z odkrytymi kołami. Dziewiętnastocalowe, szprychowane koła z centralnymi śrubami ogumiono diagonalnej konstrukcji oponami z epoki.

fot. materiały prasowe INFINITI

O ile jednak karoseria jest jednoznacznie japońska w swym rękodzielniczym wykonaniu i formie, o tyle kokpit całkowicie oddaje współczesne podejście INFINITI do projektowania wnętrz. Jako wyraz tego samego ducha wyrafinowanej sztuki użytkowej, typowej dla aut seryjnych oraz bliskich produkcji konceptów INFINITI, Prototype 9 ma kabinę wykonaną ręcznie przez zespoły zajmujące się w marce wnętrzami.

 

Kokpit – jednocześnie przytulny i funkcjonalny – to wynik połączenia dwóch japońskich zasad rzemiosła – „mitate” i „szitate”. „Mitate” jest drogą wytwarzania i komponowania najwyższej jakości materiałów, zaś „szitate” dąży do wydobycia przez wyrafinowaną obróbkę ich najlepszych cech, by uzyskany efekt był najlepszym z możliwych.

 

W rezultacie otrzymujemy kokpit wyłożony czarną skórą z kontrastowymi, czerwonymi przeszyciami, z fakturą odzwierciedlającą niegdysiejsze metody stosowane w jednomiejscowych wyścigówkach. W zintegrowany zagłówek głębokiego, pojedynczego, kubełkowego fotela subtelnie whaftowano japońskie flagi.

 

W kabinie – w żaden sposób nie odwracającej uwagi od drogi przed autem – koło kierownicy obraca się wokół piasty, w którą wkomponowano wskaźniki i instrumenty pokładowe. Sama piasta jest wykonana z toczonego aluminium na wzór elementów samolotów z pierwszej połowy XX w. Podobnie jak w maszynach stanowiących inspirację tego stylu, efekt końcowy uzyskano dzięki ręcznemu polerowaniu korkiem. Tę akurat technikę zespół zajmujący się kabiną zastosował po raz pierwszy.

 

Kabina, jako całkowicie podporządkowana funkcji prowadzenia pojazdu, ma minimalną liczbę przełączników; a te, które są, wymodelowano jak przełączniki lotnicze.

 

„Piękno modelu Prototype 9 opiera się na połączeniu sztuki użytkowej, rękodzieła artystycznego oraz głębokiej fascynacji romantycznymi nawiązaniami do naszych korzeni. Wszystko to wciągnęło ludzi do pracy nad tym autem w wolnym czasie, z całkowitym oddaniem projektowi i detalom z nim związanym. Prototype 9 dla wielu z nas był pracą wykonywaną z miłości.”

Alfonso Albaisa, wiceprezes INFINITI ds.designu

Prototypowy silnik elektryczny z Wydziału Zaawansowanych Napędów Nissana

„O ile sednem projektu INFINITI Prototype 9 jest przeszłość, o tyle do jego napędzania służy bezapelacyjnie przyszłościowy zespół napędowy z silnikiem elektrycznym nowej generacji. To doskonały przykład pomysłowości, innowacyjności i umiejętności rzemieślniczych, cechujących wszystkie zespoły pracowników naszej firmy. W Pebble Beach Prototype 9 staje przed widzami jako pełen dynamiki, jeżdżący samochód koncepcyjny.”

Roland Krueger, Prezes INFINITI

 

Kiedy wieści o realizowanym projekcie dotarły do Nissan Motor Corporation, zespół inżynierów-silnikowców wyszedł z propozycją aby wyposażyć samochód w nowej generacji elektryczny zespół napędowy. Prototype 9 to pierwszy model INFINITI napędzany nowym silnikiem elektrycznym – połączonym z wysokoprądowym akumulatorem o pojemności 30 kWh, jeszcze niestosowanym w seryjnym aucie.

 

Silnik ma moc 148 KM (120 kW) oraz moment obrotowy 320 Nm. Napędza tylne koła poprzez jednostopniową skrzynię biegów. Prototype 9 rozwija prędkość maksymalną 170 km/h, a do 100 km/h rozpędza się w 5,5 s. W warunkach jazdy torowej z pełnym obciążeniem jego zasięg wynosi 20 minut.

 

Dane techniczne

Karoseria i układ jezdny
Nadwozie Jednomiejscowy samochód wyścigowy na stalowej ramie kratownicowej, karoseria z ręcznie wykonanych paneli stalowych
Układ napędowy
Napęd Silnik elektryczny z akumulatorem litowo-jonowym
Typ akumulatora Litowo-jonowy
Moc maksymalna silnika 148 KM (120 kW)
Maksymalny moment obrotowy 320 Nm
Skrzynia biegów Jednostopniowa
Przeniesienie napędu Na koła tylne
Układ jezdny i kierowniczy
Przód Oś sztywna na drążkach prowadzących
i poprzecznym resorze piórowym
Tył Oś De Dion z poprzecznym resorem piórowym
Układ kierowniczy Bez wspomagania
Amortyzatory Hydrauliczne, typu obrotowego
Koła, opony i hamulce
Koła Przód dziewiętnastocalowe, szprychowe,
z centralną śrubą mocującą
Tył dziewiętnastocalowe, szprychowe,
z centralną śrubą mocującą
Opony Przód 450-19
Tył 650-19
Hamulce Przód Wentylowane tarcze o średnicy 252 mm,
bez wspomagania
Tył Wentylowane tarcze o średnicy 252 mm,
bez wspomagania
Wymiary (cm)
Długość 4330
Szerokość 1820
Wysokość 910
Prześwit 65
Rozstaw osi 2700
Rozstaw kół Przód 1550
Tył 1570
Masy
Masa własna (kg) 890
Rozkład masy (%) 43 / 57
Osiągi
Prędkość maksymalna (km/h) 170
Przyspieszenie (0-100 km/h) 5,5 s

Żegnaj szefie

W brazylijskiej firmie Semco każdy pracownik ma co pół roku rozmowę o swojej pensji. Jeśli poprosisz o zbyt mało, to szef niechybnie da… podwyżkę! Jednak marny los wtedy, gdy załoga uzna, że chcesz zarabiać za dużo.

W biurze są dwie recepcjonistki, ale nikt nie wie, która z nich będzie jutro rano w pracy, bo dziewczyny same ustalają grafik dyżurów. W firmie nikt nie ma własnego biurka, a problemy rozstrzyga się tam, gdzie akurat jest wolne miejsce.

W Semco nie obowiązują godziny pracy. Kiedy nie ma zamówień na produkcję, to robotnicy zostają w domu, lecz jeśli wymaga tego sytuacja – wracają do fabryki nawet w niedzielę.

Zespół wybiera sobie szefa, którego głównym zadaniem jest dbanie o płynność zatrudnienia. Każdy z pracowników ma udział w zyskach firmy. Załoga pozbywa się więc ludzi nastawionych jedynie na spełnianie własnych korzyści, albo nieproduktywnych.

dgray_xplane-via-foter-com-cc-by-nd

Gdy w 1982 roku Richard Semler, w wieku 21 lat, od ojca przejął firmę, to w Brazylii panował kryzys. Junior zaczął od zwolnienia 2/3 menedżerów wychodząc z założenia, że jeśli 1/3 czasu pracy szefa zajmuje dyscyplinowanie i kontrola pracowników, to znaczy, że co trzeci menedżer jest niepotrzebny. Utopia? Bynajmniej.

Młody Semler równocześnie wdrożył program naprawczy – załoga zgodziła się na obniżkę pensji o 30 procent w zamian za udział w zyskach, których wówczas w Semco jeszcze nie było. Nowi wspólnicy zaczęli bardziej przykładać się do pracy oraz przyglądali się dwa razy każdemu wydanemu realowi. Po dwóch miesiącach zanotowano pierwsze zyski, ale to był dopiero początek rewolucji. Kiedy Semler senior był skoncentrowany na tradycyjnej działalności firmy, czyli produkcji komponentów do statków, to jego syn największą szansę widział w nowych projektach. Na początek pozwolił trzem z inżynierów założyć Nucleus of Technological Innovation, która miała być inkubatorem innowacji. Okazało się to strzałem w dziesiątkę! W 1982 roku Semco miało 4 mln dolarów przychodów, dwa lata później do kasy wpływało już 35 mln, a w 2003 aż 212 milionów. W tym samym okresie zatrudnienie wzrosło z 90 do 3000 osób.

Przykładów zarządzania bez etatowych szefów jest znacznie więcej. Chociażby słynna nowojorska Orpehus Chamber Orchestra, laureatka nagrody Grammy, która nie zatrudnia dyrygenta – tę rolę pełnią rotacyjnie „klarnety”, „waltornie” oraz „smyczki”.

zappos1

Albo Zappos, jedna ze spółek giganta internetowego Amazon, sprzedająca buty przez internet. Pracownicy dostają codziennie raport z działań firmy wraz z informacją jak te wyniki mają się do wyznaczonego celu. Również biuro Zappos jest zaaranżowane w sposób demokratyczny – każdy, od stażysty do prezesa, siedzi w takim samym pomieszczeniu. No i trzeba wiedzieć, że to nie warzywniak na rogu, ponieważ spółka Zappos zarabia 1 miliard dolarów rocznie i jest notowana na liście Worldblu, gdzie prowadzi się ranking najbardziej egalitarnych przedsiębiorstw na świecie!

Mimo rozwoju Semco niewiele biznesów poszło tą drogą, a przecież „zarządzanie” jest w czołowej piątce wśród najpopularniejszych kierunków wybieranych przez polskich studentów.

 

Artykuł pochodzi z magazynu Aperitif oraz czytaj więcej na aperitif.pl

Cyberbezpieczeństwo – podstawa współczesnej działalności biznesowej

Panuje powszechne przekonanie, że cyberataki dotyczą głównie sektorów rządowych, choć tak naprawdę narażeni jesteśmy na nie wszyscy. Prywatne przedsiębiorstwa często nie zdają sobie sprawy, że „ciosy” są wymierzane także w ich dane. Co zrobić, aby uniknąć zagrożenia? Czy w dobie cyfryzacji to w ogóle możliwe?

Jako społeczność żyjemy w przeświadczeniu, że pewne problemy nas nie dotyczą. Dokładnie tak jest z atakami cyfrowymi. Słysząc o nich, zdajemy sobie sprawę, że nasz komputer potrzebuje zabezpieczenia w postaci antywirusa, ale nie wiemy, jakie dane chronić.

W pierwszej chwili wskażemy zapewne na maile, umowy i konta bankowe, ale tak naprawdę ścisłym nadzorem objęte są wszystkie informacje, które są istotne dla nas i dla firmy z punktu widzenia biznesowego, m.in. dane finansowe, technologia, wiedza, know-how i strategie marketingowe. To też dane klientów, które powierzyli nam w celu świadczenia usług również podczas rozmów i czatów. Właśnie dlatego wszyscy jesteśmy zobligowani, by poznać zasady cyberbezpieczeństwa.

Ochrona przede wszystkim

Opieka nad danymi firmowymi obowiązuje przez cały czas. Jest niezwykle ważna z punktu widzenia wizerunkowego, ale też i prawnego. Trudno sobie wyobrazić, by klienci, których poufne informacje znalazły się na „czarnym rynku”, nie wystosowali w tej sprawie pozwu. Może to doprowadzić do odejścia kontrahentów oraz braku napływu nowych. – Dlatego ważne jest zrozumienie, że obecnie dane nie są wyłącznie przetwarzane w systemach IT. Oznacza to, że firmy powinny nie tylko wdrażać techniczne zabezpieczenia, lecz także proaktywnie działać, podnosząc świadomość pracowników w zakresie istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa w miejscu pracy, jak i poza nim – mówi Marcin Marczewski, kierownik studiów podyplomowych „Cyberbezpieczeństwo – normy, standardy i dobre praktyki” w Akademii Leona Koźmińskiego.

Zatrudnione osoby nie zawsze rozumieją to pojęcie. I choć w umowach zaleca się im ścisły nadzór nad informacjami dotyczącymi spółki, zabezpiecza firmowy sprzęt i prosi o podpisanie NDA, to do obowiązków pracodawcy należy ich merytoryczne przygotowanie – tak aby zrozumieli, jak istotne jest bezpieczeństwo informacji. Pomoże to zwłaszcza, gdy nastąpi wyciek poufnych danych, a to może zdarzyć się nawet najlepiej przeszkolonemu pracownikowi – w końcu wszyscy jesteśmy ludźmi i popełniamy błędy.

Szczerość w przypadku „wpadki”

A co zrobić w przypadku „wpadki”? – Najważniejszym aspektem jest jak najszybsze zgłoszenie incydentu bezpieczeństwa odpowiednim osobom i pełna szczerość z pracodawcą. Możliwe jest wtedy ograniczenie strat wynikających ze zdarzenia oraz wdrożenie procesów powiadamiania klientów o wycieku danych – dodaje ekspert.

Zatajenie takiego zajścia będzie miało dla pracownika poważne konsekwencje. Podobnie jest z umyślnym naruszeniem tajemnicy przedsiębiorstwa czy danych osobowych. Oprócz kar umownych sprawa może zostać skierowana do sądu. Warto pamiętać, że przekazanie informacji na temat zdarzenia w przypadku takich incydentów to również obowiązek pracodawców. Jeśli podwładnym nie zostanie wyjaśnione, jak wyglądają formalności w tym zakresie, nie można spodziewać się, że zadziałają zgodnie z nimi.

Szkolenia i testy

Za wyciek danych nie odpowiadają tylko osoby zatrudnione. Spora część odpowiedzialności leży po stronie pracodawcy. – Dla realnego podniesienia poziomu bezpieczeństwa w firmie potrzebny jest cały cykl szkoleń. Mogą to być wewnętrzne e-learningi przygotowywane przez dział IT. Ale muszą to być naprawdę dobre merytorycznie materiały, które zainteresują pracownika. Po każdym takim szkoleniu przeprowadźmy test on-line, który da władzom firmy obraz świadomości pracowników. Analizujmy wyniki tych sprawdzianów: ci, którzy nie osiągną odpowiednich rezultatów, powinni kurs powtórzyć – komentuje Marcin Marczewski.

Ekspert uważa również, że testy socjotechniczne powinny być przeprowadzane cyklicznie. To dobre rozwiązanie, żeby sprawdzić, czy zatrudnieni w firmie są świadomi zagrożeń oraz jak zapamiętują najważniejsze przekazy szkoleń. Dział IT będzie wiedział, jak sobie z tym poradzić, zwłaszcza że jednym z narzędzi są np. spreparowane maile, których celem jest choćby wyłudzenie danych do logowania.

Świadomość

Dobra ochrona to też sprawdzone zabezpieczenia. Ważne są zarówno programy służące do monitorowania aktywności pracowników, jak i kampanie uświadamiające. Jak zaznacza ekspert, w tym wypadku nie chodzi o prostą prezentację z pisemnym potwierdzeniem zapoznania się z treścią, a to niestety częsta praktyka w polskich firmach.

– Świadomość, świadomość i jeszcze raz świadomość. Nie ma lepszego sposobu dla pracodawcy na zminimalizowanie ryzyka związanego z bezpieczeństwem danych w firmie niż nieustanne akcje podnoszenia wiedzy: przypominanie zasad bezpieczeństwa teleinformatycznego, pokazywanie przykładów – negatywnych konsekwencji nieprzestrzegania zasad zarówno dla firmy, jak i dla osoby prywatnej. Powinniśmy sobie uświadomić, że cyberbezpieczeństwo nie jest stanem, a procesem. Jeśli organizacje nie postarają się o jego skuteczne wdrożenie, zawsze będą na straconej pozycji – podsumowuje specjalista z Akademii Leona Koźmińskiego.

Cyberataki przestały być iluzoryczne. Media cały czas nagłaśniają te skierowane w duże organizacje rządowe, ale następnymi ofiarami możemy być my. Choć teoretycznie każdy wie, co robić, okazuje się, że jako społeczeństwo nie potrafimy ochronić nawet własnego konta bankowego, nadając mu te same hasła, co do Facebooka i innych portali, z których mogą wyciekać dane. Szkolenie z bezpieczeństwa w sieci to kurs, z którego skorzystają wszyscy.

Ważne Informacje

Rolnictwo pod presją kosztów, klimatu i barier regulacyjnych

Innowacje szansą na większą odporność gospodarstw - wynika z raportu "The Resilience Gap: Innovating for European Agriculture" przygotowanego na zlecenie firmy Bayer Rolnictwo mierzy się...

Jak skutecznie projektować cyfrową architekturę miast?

Kto powinien wyznaczać kierunek cyfrowej transformacji miast, jak skutecznie wykorzystywać dane i sztuczną inteligencję oraz skąd pozyskiwać środki na rozwój? Odpowiedzi na te pytania...

Dassault Systèmes i Vertiv łączą siły, by przyspieszyć projektowanie i wdrażanie fabryk opartych na sztucznej...

Firma Dassault Systèmes i Vertiv Holdings Co. ogłosiły nawiązanie współpracy, której celem jest umożliwienie konfiguracji, symulacji i weryfikacji infrastruktury fabryk opartych na sztucznej inteligencji...

SYSTRA i Dassault Systèmes nawiązują współpracę technologiczną w obszarze nowej generacji wirtualnych bliźniaków dla...

Podczas targów InnoTrans 2026 firmy SYSTRA i Dassault Systèmes ogłosiły nawiązanie współpracy technologicznej w zakresie inżynierii cyfrowej, skoncentrowanej na nowej generacji wirtualnych bliźniaków. Firmy...

PLASTPOL 2027: międzynarodowa branża tworzyw i technologie w działaniu

Ponad 600 wystawców z różnych stron świata, w tym globalne firmy i coraz silniejsze reprezentacje m.in. ze Skandynawii - XXXI Międzynarodowe Targi Przetwórstwa Tworzyw...

Expo Kielce to Targi Kielce w nowej odsłonie: firma stawia na bardziej uniwersalną nazwę

Jedna trzecia wystawców to firmy zagraniczne, rośnie liczba międzynarodowych partnerstw i gości spoza Polski. Targi Kielce odpowiadają na te zmiany rebrandingiem i od września...